Natuurproducten om ADHD symptomen te verminderen

NatuurproductenDat ADHD een aandoening is die niet verdwijnt door therapie en medicatie is bekend. Dat wil echter niet zeggen dat de symptomen van ADHD niet kunnen verminderen. Op welke manier dat gebeurt is per persoon anders. Natuurproducten kunnen daarin ook een rol hebben. Verdiep je erin om er alles over te weten te komen.  

Natuurproducten kunnen helpen

Je hebt elke dag een flinke portie voedingsstoffen nodig om lichamelijk en geestelijk gezond te blijven. Bij hyperactiviteit, die je vaak tegenkomt bij ADHD, zou er een tekort aan magnesium kunnen zijn. Ook een tekort aan zink moet aangepakt worden door het eten van donkere bladgroenten, zalm en peulvruchten. Zink zorgt voor dopamine, een stofje waarvan je gelukkig wordt. Zink is een mineraal voor een gezonde hersenfunctie.

Weet jij niet welke tekorten jij hebt? Daar kom je via een bloedtest achter. Kunstmatige kleurstoffen dien je te vermijden. Lees daarom bij elke aankoop de verpakking van het product. Zorg voor voldoende serotonine door het gebruik van koffie, thee, chocolade, vis, noten en verminder daardoor de symptomen van ADHD. Ga sporten of meer bewegen, daardoor komt dopamine vrij, waardoor jij je een stuk beter voelt. Bij mensen met ADHD is het dopaminegehalte soms erg laag. Verander dit eenvoudig door te gaan bewegen. Er zijn dus eenvoudige dingen die je zelf kunt doen om de symptomen van je ADHD te verminderen: 

  • Vul tekort aan magnesium aan, bloedtest laat tekort zien. 
  • Vul tekort aan zink aan, bloedtest laat tekort zien. 
  • Vermijd kunstmatige kleurstoffen. 
  • Tekort aan serotine?  Verhoog je serotinegehalte door koffie, thee, chocolade, vis en noten te drinken/eten.     
  • Ga meer bewegen, bij voorkeur in de buitenlucht. De natuur heeft een gunstige invloed op iedereen, maar zeker ook op mensen met ADHD. 
  • Drukke kinderen en volwassenen met concentratieproblemen door hun ADHD kunnen baat hebben door natuurlijke medicatie te gebruiken. Doe dit altijd in overleg met je huisarts. Ga nooit zelf experimenteren met medicatie van de arts of psychiater in combinatie met natuurlijke medicatie. 

Sociaal-emotionele vaardigheden en ADHD

     

Sociaal-emotionele vaardighedenSociaal-emotionele vaardigheden zijn vaardigheden over de omgang met elkaar (wat is normaal?). Hoe ga je met je eigen gevoelens en die van anderen om?  

Personen met ADHD hebben vaak problemen met sociaal-emotionele vaardigheden, met sociale relaties bijvoorbeeld. Door hun “afwijkende” voor velen “rare” gedrag nemen anderen vaak afstand. Dat kan al beginnen op school als kinderen niet met kind met ADHD willen spelen of als het kind nooit op een feestje van klasgenootjes wordt uitgenodigd. Dat heeft een zeer negatief effect op het zelfbeeld, de eigenwaarde. Kortom op de kwaliteit van het leven van diegene met ADHD.

Het is belangrijk om uit te zoeken waar de problemen liggen om deze vervolgens aan te pakken middels therapie en/of medicatie. 

Psychotherapie, het aanpakken van het gedrag, vaardigheidstrainingen, neurofeedback, voedingsadvies, eventueel met medicatie ondersteund, zijn manieren om de sociaal-emotionele problemen aan te pakken. Breng eerst in kaart waar het probleem zit om precies met datgene aan de slag te gaan.  

Sociaal-emotionele vaardigheden begeleiding

Er zijn coaches en begeleiders die graag de uitdaging aan gaan om de sociaal-emotionele problemen effectief aan te pakken voor een betere toekomst voor de persoon met ADHD. Zowel kinderen als volwassenen kunnen een beroep doen op deze professionals. Ze zullen baat hebben met de therapie, hun leven zal een stuk aangenamer worden.

Ook zijn er goede boeken met oefeningen en veel info hoe je met je sociale problemen kunt omgaan voor een fijnere toekomst. Zoek online welke boeken je zouden kunnen helpen, boeken met info, oefeningen en speciale technieken. Of ga naar de bibliotheek en zoek op dit onderwerp.  

Het beste medicijn voor bestaat?!

‘We kunnen hem er ’s ochtends nog wel een snufje Ritalin bij geven,’ zei de specialistisch verpleegkundige bij wie we waren voor Elians medicijn controle.

Ik keek haar verbaasd aan. Die gedachte was nog niet bij me opgekomen. En dat terwijl ik er zo één ben; u weet wel, zo’n moeder die haar kleuter medicijnen geeft, om het kind maar rustig te houden. Tenminste, als je de media momenteel mag geloven. Inderdaad krijgt Elian al medicijnen vanaf zijn vijfde, maar de beslissing om die te geven, was echt geen gemakkelijke. Maanden eerder had onze ouderbegeleider, die ons hielp met Elian om te gaan, al eens gevraagd of wij aan medicatie voor Elian gedacht hadden, vanwege zijn agressie. Nee, dat hadden we niet en dat waren we ook niet van plan. Goed, hij duwde en trok zijn klasgenootjes regelmatig, maar ach, dat doen meer kinderen. Hij beet de kinderen, maar slechts incidenteel en andere kleuters bijten heus ook wel eens. Hij gooide stoelen omver, zelfs als er kinderen op zaten, maar echt serieuze incidenten waren er nooit.

Tot die ene week. Op een dinsdag wilde ik naar Paddepoel, een winkelcentrum bij ons in de buurt. Met Rowan van ruim twee haalde ik de zesjarige Marie en net vierjarige Elian van school. Ik vertelde hun dat we naar het winkelcentrum gingen. Elian wou niet. Hij gooide zich op de grond en maaide met zijn armen en benen, roepend dat hij niet wou. Ik besloot hem te negeren en liep met Marie en Rowan door naar de steile stenen trap, waar we over naar beneden moesten, omdat de school op een heuvel stond. Een minuutje later kwam Elian ons achterna. Mooi zo, dacht ik eerst nog. Hij ging weer liggen, maar toen ik ook daar niet op reageerde, rende hij naar Rowan toe. Die wilde net voor het allereerst (hij liep pas los toen hij anderhalf was) helemaal zelf de trap aflopen. Elian duwde tegen Rowans benen. Er gebeurde niets. Daarna negeerde Elian mij, want ik riep keihard: ‘Nee, Elian, néééééé!’, en hij duwde nogmaals. Deze keer met succes, Rowan tuimelde naar beneden..

Gelukkig liep dat met een sisser af, Rowan kwam met een dikke bult en de schrik vrij, maar drie dagen later bezorgde Elian hem een sneetje in zijn kin. Ze speelden samen op de gang. Slechts heel eventjes, maar dat bleek te lang. Wat er precies gebeurde, is me nooit helemaal duidelijk geworden, maar duidelijk was dat Elian er, per ongeluk of expres, verantwoordelijk voor was dat ik met Rowan naar de huisartsenpost moest. En nog diezelfde avond duwde Elian onze tv, formaat bakbeest, van ons tv-meubel af. Mijn man Martin en ik waren ervan overtuigd dat hij dat ook gedaan zou hebben, als er een kind voor het meubel zou hebben gestaan …
We wilden niet, maar vonden dat we er niet meer omheen konden: Elian moest medicijnen krijgen, want zo kon het niet langer. Nee, we wisten niet hoe het dan op de lange termijn met Elian zou gaan. Ja, dat vonden we verschrikkelijk. Maar we hadden ook een verantwoordelijkheid naar onze andere kinderen en naar de andere kinderen in Elians klas toe.

Inmiddels zijn we bijna drie jaren, een medicijn en een diagnose verder. Elian heeft bijna twee jaar Medikinet CR geslikt. Dat is een soort Ritalin, met verlengde werking, en heeft een positieve werking op concentratie en impulsremmingen. Daarvan werd de terugslag te erg. Sinds begin zomer 2011 krijgt Elian Concerta, ook een soort Ritalin, die nog langer werkt. Herfst 2010 kreeg Elian eindelijk de diagnose pdd-nos, “active but odd” (actief maar vreemd). De psychiater zei erbij dat ze niet mocht zeggen pdd-nos en adhd, maar eigenlijk..

En toen was het de week na de krokusvakantie, 2012, en stelde de specialistisch verpleegkundige dus voor om er nog een klein beetje Ritalin bij te doen. Ik had namelijk verteld dat Elian elke ochtend stuiterend in de klas aan kwam en dat zijn concentratie in de klas ook niet heel goed was. De verpleegkundige legde uit dat Concerta vrij snel werkt, maar niet meteen een heel hoge piek krijgt en dat er na een paar uren een wat hogere werkingspiek is. Een beetje Ritalin erbij zou zorgen dat bij Elian die piek sneller hoog zou zijn.

Ik stond er ambivalent tegenover. Dat Elian stuiterend de klas binnenkomt, komt volgens mij door de buschauffeur en het busje; die zijn niet goed voor hem. Maar ik heb op allerlei manieren geprobeerd om hem in een ander busje te krijgen, zonder succes. En zijn concentratie is op school niet goed genoeg. Hierdoor blijft hij mogelijk zitten. Die vrouw stelde natuurlijk niet zomaar een medicijnverhoging voor. Dus zei ik tegen Elian: ‘Dan krijg je dus voortaan ’s ochtends twee pilletjes.’
‘Oké,’ zei hij. ‘Harold (een jongen van zijn logeerhuis) krijgt ook altijd twee pillen.’

Eerst overlegde ik met Elians juf. Zij vond meer medicijnen eigenlijk niet zo nodig, maar misschien zou het wel helpen. De week voor de vakantie was Elian begonnen met het spelen met een Nintendo in het busje. We hadden de hoop dat hij daardoor minder prikkels zou binnen krijgen en dat hij zich niet met de andere kinderen in het busje zou bemoeien. Juf had echter niet gemerkt dat hij daar rustiger van was geworden. Ik vertelde juf dat we de volgende dag zouden beginnen met het snufje Ritalin, want Martin en ik besloten het maar te proberen.

Toch knaagde het een beetje. Ik had zelf niet aan meer medicijnen gedacht, juf vond het niet nodig, waarom deden we dit ook alweer? Nu ja, we konden er meteen weer mee stoppen als we dachten dat de effecten niet positief waren. Dus ’s ochtends overhandigde ik Elian twee pillen.

Elian smeet de tweede pil weg. ‘Die wil ik niet!’

‘Maar lieverd, Harold krijgt toch ook altijd twee pillen?’ bracht ik hem in herinnering.

‘Ja, maar die andere van Harold is blauw!’ riep Elian woedend.

Ik besloot om hem dat snufje Ritalin maar niet in de maag te splitsen.

Na anderhalve week belde ik juf, hoe het ging op school. Nou, Elian kwam wat minder stuiterend op school. Juf dacht natuurlijk dat dat aan de medicijnen lag. Ik schoot in de lach. Vóór de vakantie was Elian natuurlijk extra aan het stuiteren, vanwege de aankomende vakantie, maar nu alles weer in het gewone ritme was gekomen, was Elian er meer aan gewend geraakt dat hij voortaan ’s ochtends in het busje met zijn Nintendo speelde.
Wat was ik blij! Want voor Elian bleek spelen op de Nintendo dus het beste medicijn!

Geschreven door Trenke Riksten-Unsworth
Trenke is eigenaar van http://heel-bijzonder.blogspot.com/

Brengt ADHD veel chaos met zich mee?

ADHD en chaosADHD en chaos gaan vaak samen. Het begint al weer goed vanmorgen; mijn dochter heeft een feestje op school en heeft haar mooiste kleren aan. Ondertussen probeer ik weer de boel zo te plannen dat we weer op tijd op school komen. Helaas, net op het moment dat ik denk dat het gaat lukken, zie ik dat mijn dochter inderdaad haar mooiste kleren heeft uitgezocht, maar zich niet realiseert dat dit niet bij elkaar staat.

Dochter met ADHD
Oei, nu moet ik subtiel ingrijpen, want ook mijn dochter heeft ADHD en PDD-nos. Na een kleine 20 minuten zijn we het eens geworden over de kleding die ze dan wel aan wil. Goed, nog net op tijd op school. Daar ging mijn goede planning weer..

Altijd alles kwijt
Eenmaal thuisgekomen leg ik mijn zoon van 7 maanden op bed.. Helaas heeft hij een leuk feest georganiseerd en is niet van plan te gaan slapen, dus draai ik de schuur maar van het slot om de buggy te pakken. We gaan even lekker wandelen. Helaas kan ik mijn sleutels niet vinden om de achterdeur op slot te draaien. Nou ja, dan maar reservesleutels. Na een tijdje wordt ik gebeld door een kameraad van mij om een bakkie te doen. Hij staat al bij me voor de deur te wachten. Gelukkig ben ik bijna thuis.

Behoedzaam blijven
Eenmaal aangekomen meld hij me dat ie zo naar binnen had gekund. Ik snap hem niet en hij wijst naar mijn sleutels die nog buiten op tafel liggen. Aha daar waren ze dus. Ik besluit koffie te gaan zetten en zet zijn kopje voor zijn neus. Nog net op tijd kan ik hem ook weer weghalen want ik had er koffiemelk in gedaan, en hij heeft een koemelk allergie. Stom, zou ik toch eens moeten weten na die 9 jaar dat ik hem ken. Maar ja met ADHD heb je eigenlijk altijd vaste dingen, een vast patroon zeg maar, dus in koffie doe ik automatisch suiker en melk. Gelukkig heb ik hem kunnen behoeden voor het ziek worden op zijn vrije dag…

Nog net voordat ik mijn dochter moet ophalen van school, krijgt zoon lief nog even een fles. Hij begint er heerlijk mee te spelen, maar beseft 5 minuten voordat ik weg moet dat ie toch wel honger heeft. Zodra de fles leeg is, spring ik met hem in de auto… en loop weer terug naar binnen om mijn autosleutel te zoeken…

Geschreven door Vivette van ADHDblog.nl.

ADHD en chaos, ze horen bij elkaar, maar het kan een hele gezellige bedoeling zijn! Deel je ervaringen en tips op ons forum.

Mijn kind met ADHD heeft verlatingsangst

verlatingsangstMijn dochter van 7 met ADHD heeft moeite met afscheid nemen in de klas, soort verlatingsangst. Ik breng haar naar haar klas (anders wil ze helemaal niet) neem afscheid en zodra ik uit de klas ben gilt ze alles bij elkaar. Als ik haar eindelijk in de klas heb gekregen, ben ik kapot en zij is het vergeten.

Wie herkend dit? En wat doen jullie hieraan.

Wat is verlatingsangst?

Verlatingsangst, wat is dat en hoe voorkom ik het? Het is de angst voor het gevoel dat met verlating gepaard gaat, zoals eenzaamheid, machteloosheid, hulpeloosheid, verdriet en wanhoop.

Verlatingsangst kan zich uiten in je gedrag, je gevoel en op geestelijk en/of lichamelijk niveau.

Kenmerken van Verlatingsangst

  • Je vader en moeder extra in de gaten houden
  • Slapeloosheid
  • Chantage
  • Volgen en stalken
  • Hartkloppingen bij kinderen
  • Hoofdpijn
  • Kinderen die zichzelf pijn doen
  • Grote hoeveelheden transpiratie

Hoe kun je hetherkennen?

  • Je zoon of dochter is bang om alleen te zijn
  • Huilt als papa of mama weggaat
  • Je zoon of dochter is erg onzeker
  • Kind vraagt steeds bevestiging
  • Je zoon of dochter wil eigenlijk altijd samen zijn
  • Hij of zijn vraagt constant maar aandacht

Wil je de angst bij jouw kind verminderen? Kom dan de angst onder ogen zien, visualiseren, stop met piekeren, maak een plan van aanpak en ontdek je eigen kracht.

Geschreven door Bianca

Mijn verhaal over ADHD

ADHD verhaalLees hier het ADHD verhaal.. 

Hallo ik ben Robin 20 jaar oud en heb ADHD. Al vanaf mijn vierde heb ik ADHD en natuurlijk ging ik ook met me ouders naar van alles toe en zo er werd eerst geconstateerd dat ik gewoon druk was toen werd er gezegd dat ik hyperactief was en toen gewoon hel druk met de nadruk op druk!

Verschillende ADHD medicatie geprobeerd

Vanaf mijn vierde jaar slikte ik poeders noem maar op en ik heb het geprobeerd visolie, Ritalin en dat sloeg wel aan maar goed van vroeger weet ik niet veel meer maar wat ik wel weet zal ik vertellen van af dat ik ouder werd, werd ik drukker en kreeg daarop dus ook meer Ritalin van mijn ouders.

Heel agressief

Mijn reactie daarop was als volgt ik voelde me er dood door klinkt heel hard. Het was wel zo als je wat tegen me zei interesseerde het me eigenlijk niet was niet actief meer en voelde weinig voor buitenspelen en al die dingen enigste voor was rust voor andere toen ik een jaar of 15 was ging ik naar de hogere school toen creëerde ik me eigen wil toen kwam er iets over Concerta.

Mijn effecten waren daar op concentratie maar er waren ook nadelen ik werd er zwaar agressief van irriteerde me aan alles en nog wat dus was daar mee gestopt toen gingen we naar Equasym dat was ook niet al te best me cijfers ging omlaag nog steeds heel agressief en heel bijdehand dus toen ik een jaar of 17 was zei ik; “ik neem niks meer” en toen niemand het daar mee eens was, was ik het zat ik wou me zelf zijn of je er het er nou mee eens was of niet nou kijk ik terug naar al die tijden ik ben zo blij dat ik gestopt ben met medicatie

Ik heb me diploma met allemaal achten en negens en ik werk ik ga binnenkort weer naar school om nog een opleiding erbij te doen en ben blij met me leven.

Geloven in jezelf

En ja ik drink ik stap en ik rook en ik ben niet meer agressief en stil ongeïnteresseerd meer iedereen accepteert wie ik ben. Heb veel vrienden en ben helemaal niet meer druk. Heb nog wel is dat ik wat drukker ben dan een normaal persoon mijn vrienden zeggen blij dat je gestopt ben met die zooi. We zien nu wie je echt bent en we mogen je daarom dus ik zeg hierbij accepteer wie of wat om je heen ADHD heeft het is echt niet leuk om het zelf te hebben maar kijk naar mij wat er van me is gekomen.

Ik ben nu heel gelukkig en met de dag gebeurt er weer wat nieuws dus ja dit een beetje mijn verhaal. Hoop dat iedereen hier wat van mee pakt want het is niet erg om ADHD te hebben. Je moet alleen je eigen goed begrijpen wat je wel en niet moet doen dat is het verstandigst dan komt het allemaal goed.

Geschreven door Robin

Gewoon druk of toch misschien ADHD / ADD?

gewoon drukMijn zoon van 5 jaar kan vaak heel erg druk zijn. Maar heeft ook momenten dat het net andersom is. Sinds kort zijn we bezig om te kijken of het gewoon het aard van het beestje is of dat er toch meer is dan “gewoon druk”. Hij gaat na de vakantie naar groep 2 en in groep 1 werd al verteld dat hij ver boven het gemiddelde zat wat betreft taal en rekenen.

Kun je eigenlijk bij een kind van 5 wel een ADHD diagnose stellen?

Hij heeft veel problemen met ergens de aandacht bijhouden, tenzij hij het écht heel leuk vindt en ik merk dat hij heel creatief kan zijn met bijv. kleuren. Zo zijn er nog veel dingen die ik als goed beschouw, maar ineens een zware driftbui krijgen zit er bijna iedere dag in. Ook het zelf willen bepalen en net doen of hij iets niet hoort merk ik veel. Soms weet ik niet wat ik ermee moet, maar ik probeer ten alle tijde rustig te blijven en als ik merk dat me dat niet goed lukt dan ga ik even naar een andere kamer om tot 10 te tellen en rustig te worden.

En de bemoeienissen van kennissen komt me heel bekend voor; ze weten het allemaal beter! Ik zeg wel eens; “neem hem maar eens een weekje in huis”, maar nee dat willen ze dan niet! Je wordt er soms zoo moe van en inderdaad je eigen gevoel is het belangrijkste.
Geschreven door Judith

Gedicht: voor mijn allerliefste dochter met ADHD

dochter met ADHDHet gedicht wat ik nu ga schrijven is voor mijn dochter met ADHD. Het is de allerliefste dochter die ik maar kan wensen.
wat gaat er toch door je hoofdje heen
weet jij met jezelf nog wel raad
soms zo vrolijk en zo blij
dan weer verdrietig en vol haat
Soms ben je zo verschrikkelijk lief
dan lijkt het of ik overdrijf
maar krijgt die boze bui de overhand
dan ben ik weer dat klerewijf
gaat het niet zoals jij wilt
sla je met je hoofd tegen de muren
schelden en veel boosheid
krijgen wij dan te verduren
zelfs als je slaapt
dan ken je nog geen rust
dan scheld je en dan schreeuw je
tot mama je wakker kust
ik vertel je dat alles goed is
en ik voor altijd van je houd
dat ik je altijd zal helpen
zolang jij me maar vertrouwt
dan val jij gelukkig voor even weer in slaap
en kruip ik er ook maar heel snel in
want na dit een paar keer te hebben gedaan
begint het morgen weer bij het begin

Geschreven door Bianca

Wil jij ervaringen delen over je dochter met ADHD of zoon? Het kan bij ons op het forum!

Mijn dochter met ADHD heeft vrijwel direct problemen met andere kinderen

Hallo allemaal, ik heb een vraag aan jullie… mijn dochter is nu bijna tien we weten sinds anderhalf jaar dat ze ADHD en dyslexie heeft. Zodra zij buiten speelt met andere kinderen gaat het vaak direct mis en eindigt het in ruzie. Vaak zeggen kinderen harde dingen zoals: “ow, dat is zei met ADHD”

Tiener met ADHD

Ze kan heel explosief reageren of slaan we proberen te leren door te zeggen luister naar je hartje en dat zegt “stop dit wil ik niet als je doorgaat word ik heel erg boos” de ene keer gaat het goed en de andere keer gebruikt ze haar vuisten.. moedeloos word ik hier van maar vooral omdat ze nu ook gepest word en omdat ze druk is.

Wat kan ik hiermee als moeder nog meer aan doen? Binnenkort gaat ze PMT volgen voor sociaal en emotionele vlak aan te sterken..

Geschreven door Saskia

ADHD op school door Steunpunt ADHD

Alle ouders dromen van een zonnige toekomst voor zijn of haar kind. Passend onderwijs is daarbij een belangrijk hulpmiddel: een geslaagde schoolcarrière geeft kinderen een stevige basis voor later. Natuurlijk geldt dat ook voor kinderen met ADHD.

Helaas lijken deze kinderen minder te profiteren van het onderwijs dat ze krijgen. Leerkrachten van kinderen met ADHD zeggen vaak ‘dat het er wel in zit, maar er niet uit komt’. Dat klopt meestal ook wel.

Een kind met ADHD heeft veel steun uit de omgeving nodig om tot leren te kunnen komen. Zijn aandachts- en concentratieproblemen, hyperactiviteit en problemen met het organiseren van taakgericht gedrag spelen kunnen bij hem of haar problemen veroorzaken.

Wil je ook je verhaal met ons delen of reageren op het verhaal mijn dochter met ADHD? Ga naar ons forum!

Mijn zoon heeft ADHD, liever zonder medicatie

zonder medicatieMijn zoon Roald heeft vanaf zijn geboorte al ADHD. Als baby merkte ik al snel dat er iets niet klopte. Hij kon absoluut niet tegen veranderingen en was overgevoelig voor licht en geluid. Op de peuterschool werd dat nog eens benadrukt. Wij hebben Roald toen hij ongeveer 5 was laten testen bij het GGD.
Daaruit bleek dat hij van alle stoornissen een beetje had. De conclusie was Ritalin. Nu heb ik het niet op medicijnen. Vooral niet omdat de werking op lange duur niet bekend is. De kans op kanker is bij Ritalin groter. Ook wil ik zijn karakter niet onderdrukken met medicatie. De school was hier in eerste instantie niet mee eens. Maar ik beslis hierover, niet een leraar!!!

Roald heeft veel gehad aan een osteopaat. Hij is op school niet de beste leerling, maar wij kijken niet naar cijfers. Roald is weleens in conflict gekomen met andere leerlingen maar hij wordt op school hiermee goed opgevangen. Hij kan altijd praten met de interne begeleider als hij in de problemen komt. Op dit moment gaat het redelijk. Hij is natuurlijk al een beetje aan het puberen.

zonder medicatiezonder medicatie
Je moet als ouder zeer consequent zijn. Dat heb ik in de loop der jaren wel ontdekt. Regels, regels en contracten opstellen zodat Roald weet waar hij aan toe is. Wat ik een beetje wil aandragen voor andere ouders is dat je ook zonder medicatie een heleboel kan doen. Wel kost het 200 procent inzet en energie maar dat heb je er zeker weten wel voor over.

Wil je meer weten over alternatieve geneeswijzen bij ADHD? Lees dan zeker alternatieven voor ADHD medicatie deel 1 en 2.

Geschreven door Sylvia Eikens

Gedicht over mijn zoon met ADHD

Een gedicht van een moeder over haar zoon met ADHD.
zoon met adhdHet onderstaande ADHD gedicht heb ik geschreven over en voor mijn zoon met ADHD. Wellicht hebben andere ouders van kinderen met ADHD of volwassenen met ADHD hier ook wat aan, veel leesplezier!
Een nieuwe dag gaat beginnen.
Het is voor jou tijd om op te staan.
Dat gaat gepaard met veel gestommel.

O mijn jochie wat maak je weer een rommel.
Zoals altijd weet je niet waar te beginnen.
En weer raak je helemaal buiten zinnen.
Dan, van het een op het andere moment.
Ben je weer een heel lieve en vrolijke vent.
Dan opeens wordt je weer heel erg boos.
Want er is volgens jou van alles loos!
Kleren, schoenen, tas of boeken,
Alles is weer ver te zoeken.

Je schreeuwt, mama! Je weet ook niks als ik je wat vraag!
En weer krijgt mam de volle laag.
Je loopt te stampen en te schreeuwen.
En ik probeer het te negeren.
Dan vertel ik je dat we volgens afspraak naar de dokter moeten.
Zeg jij heel dood leuk; doe dat mens van mij de groeten !!
Jullie hebben ook altijd wat te zeuren,
Ja vent, er zijn nu eenmaal dingen die moeten gebeuren.
En weer heeft ma het helemaal gedaan.
Mam, laat met toch mijn eigen weg gaan!

Vent, ik wou dat wij dat konden.
En dat meen ik op alle gronden.
Maar voor dat jij op eigen benen kunt gaan staan.
Heb jij nog een hele lange weg te gaan!
Nee lieve lieve mensen.
Het valt altijd lang niet mee..
Een kind te hebben met ADHD..

Vind je dit een mooi gedicht? Kijk dan eens in de categorie ADHD gedichten voor meer fantastische gedichten over ADHD.

Geschreven door Hanna van Akkeren.

Talenten van ADHD

talentenAls we nou eens alle mensen met de stempel ADHD erkennen als talent. Halen we alle eigenschappen naar voren die het talent van de persoon tonen, dan krijgen we opeens een heel ander beeld. Je kunt bijvoorbeeld denken aan het kunnen hyper focussen. Het volledig storten op een bepaalde activiteit met volle overgaven. Sommige personen dromen ervan dit te kunnen!

Talenten positief benaderen

Ik ben er zelf van overtuigd dat als je de talenten naar voren haalt dat de mindere kanten vanzelf of met ondersteuning een plekje kunnen krijgen. Vergroot het talent, verkleint de nadelen. Aan ieder voordeel zit een nadeel. Op dit moment vergroten we het nadeel en wordt daar aan gewerkt zodat we het eigenlijk nog meer vergroten. Niet gek dat kinderen en volwassenen aan de medicijnen worden gezet omdat gedragstherapie niet werkt of in de ergste gevallen geen eens geprobeerd wordt.

ADHD talenten erkennen

Als je als ADHD persoon het talent niet ziet lijkt het een grote last en wil je er van af want je hebt er zelf last van en je omgeving ook. Heel begrijpelijk dat je dan naar medicijnen grijpt. Ik zou zeggen, wel zonde van het talent wat je daarmee vergooit. Er zijn andere manieren om om te gaan met de mindere kant. Je slikt toch ook geen medicatie omdat je ruzie maakt? Dit alles hoort gewoon bij het leven en het leerproces. Een ruzie leren oplossen op de juiste manier is een beter alternatief. Een keer goed boos worden is ook helemaal niet verkeerd.

Waarom ADHD niet gezien wordt als talent

Maar hoe kan het zijn dat we ADHD niet vaak als talent zien? Vaak is het talent nog niet goed zichtbaar en mensen ADHD alleen maar van de negatieve kant willen zien. In mijn beleving stomp je het talent af als je bijvoorbeeld met medicijnen gaat werken. Naar mijn inziens zou het beter zijn om de persoon te begeleiding in het ontdekken van het talent. Op die manier ligt de focus op het positieve en zal de negatieve kant niet meer zo negatief worden ervaren.
Geschreven door Caroline Franssen