Moeder van zoons met ADHD en ODD

zoons met adhdMijn naam is Jacqueline mama van 2 zoons met allebei ADHD en ODD. Vanaf de geboorte van onze oudste zoon Ricardo hij was altijd druk. Erg beweeglijk met verschonen altijd in de weer met lopen slapen was een ramp.

Toen hij 4 jaar oud was hadden we wel het idee van er is was maar we konden het toen nog niet plaatsen. We konden iemand die met mensen om ging met een bespreking en ook met ADHD. Ook zij kon ons vertellen dat er wat was. We hadden het toen nog even aan gekeken want ja zoals altijd gezegd wordt ieder kind is wel eens druk.

Toen ging Ricardo naar de 2e klas en daar kwamen de problemen het concentreren het ging niet goed. We hebben uiteindelijk met veel wikken en wegen via de huisarts een verwijsbrief gekregen. Dit was voor het Sophia kinderziekenhuis waar hij getest ging worden.

Ook op aan raden van Dokter Peria die mijn man persoonlijk gesproken had. Hij had ons dat aangeraden omdat hij er wel 99% kon zeggen dat Ricardo ADHD had.

Geen acceptatie van mijn kinderen met ADHD en ODD

Op de school waar hij toen zat werd er erg lacherig overgedaan want het was allemaal niet waar en Ricardo mankeerde niets. We zijn gaan testen en na een aantal weken kwam het er dus uit dat Ricardo ADHD en ODD had. Voor ons was het een opluchting. Toen begon de ellende pas.

In de straat waar wij toen woonde werd hij niet geaccepteerd omdat zij vonden dat hij anders was. Altijd werd hij aan de kant gezet overgeslagen als er eens wat uit gedeeld werd het was een drama elke keer moest je op je hoeden zijn van waarom.

Geen herkenning

Zelfs ouders begrepen ons niet wij waren lastig en wij konden volgens de mensen in de straat niet goed omgaan met de opvoeding. Terwijl dat er helemaal niets mee te maken had. Het werd zo erg dat we er voor gekozen hadden om te gaan verhuizen. Ricardo kreeg Ritalin en dat sloeg goed aan en ook door mensen uit de straat werd gezegd ik verbied jou die medicijnen te geven want hij heeft geen ADHD en ODD het was een drama.

het werd erger en erger

We zijn op zoek gegaan naar een andere school waar we hoopten op een goede toekomst voor Ricardo. Ons huis stond te koop en we hadden een school gevonden voor Ricardo en waar we hadden gevraagd van hoe gaan jullie om met kinderen met ADHD en ODD nou ze wisten daar er alles van en het kwam helemaal goed.

Eindelijk opluchting?

Nou eenmaal verhuisd en Ricardo naar de andere school hadden we weer een beetje lucht. Groep 3 ging hij doen. Op school moesten ze een tabletje geven maar al gauw kwamen we erachter dat het toch wel moeilijk was om dat te geven omdat ze het vergaten. Een andere oplossing gezocht waar hij bleef eten die ging de Ritalin tussen de middag geven dus school had er geen last meer van. Ricardo kwam vaak naar huis dat hij moe was en dat hij het toch wel moeilijk vond. Met de hakken over de sloot ging hij naar groep 4.

Geen Ritalin medicijn meer

Op school hoefde hij geen Ritalin meer te slikken dat werd bij de overblijf gedaan en dat ging goed. Omdat Ricardo niet goed begrepen werd is hij verschrikkelijk gepest door uitschelden van pilletje pilletje tijgertje of ADHD-ertje iedere dag was het zo. We merkten dat het niet goed ging op school en we trokken aan de bel. School kon veel doen zeiden ze dus wij geloofde dat en we steunde Ricardo waar we konden. Eind van het schooljaar groep 4 kregen we te horen dat hij nog een jaartje groep 4 ging doen.

Onderzoeken en antidepressiva

Nou dat jaar was echt een hel. Het pesten werd erger en hij kon echt niet meer mee komen. We hebben een PCL onderzoek laten doen wat allemaal heel moeizaam ging omdat school niet echt mee wilde werken heeft het echt heel lang geduurd voordat alles in gang werd gezet. Het pesten werd erger en erger zelfs met de dood bedreigt.

Na heel veel gesprekken en blijven hameren dat dus een gewonnen reguliere basisschool geen optie was en ook opdat moment Ricardo ook bij een psychiater liep en zelfs aan de antidepressiva zat was de maat helemaal vol.

Nog wat onderzoeken gedaan en uit eindelijk net voor de zomervakantie 2010 kregen we te horen dat hij naar een SBO school (speciaal basisonderwijs) mocht. Wat een opluchting was dat zeg echt waar. Het gaat zo onwijs goed nu met hem hij was binnen een maand van zijn antidepressiva af hij heeft vriendjes die hij helemaal niet had. wordt uitgenodigd voor kinderfeestjes wat ook nooit voor kwam Ricardo is helemaal op gebloeid echt zo super.

Veel onbegrip van buitenstaanders

Nu onze andere zoon. Daar zijn we nu mee bezig. Hij is nu 6 jaar en best mondig maar kan ook niet goed meekomen. Zijn rapport was mooi alleen zijn cito was D score en dus zorgelijk. We zijn nu ook voor hem druk bezig om hem naar de zelfde school te krijgen als zijn broer. Ook Brian slikt nu Ritalin hij is getest in het UMC Utrecht. Het erge van alles vindt ik gewoon ook het onbegrip van de buiten wereld. Zelf mijn familie heeft mij hier van de schuld gegeven dat mijn kinderen zo zijn.

Er wordt gezegd dat mijn kinderen geen kind mag zijn en dat ze vol gepropt worden met medicijnen.. dat doet zo zeer. Heb je een gebroken been of zit je in een rolstoel dan is dat te zien maar met ADHD en ODD is dat niet zo.

Echt waar ik vind het soms echt heel erg moeilijk.

Geschreven door Jacqueline

Trots op mijn zoon met ADHD!

trotsMijn Zoon, nu 5.5 jaar zit al vanaf zijn 3e levensjaar aan de Medicatie, eerst de Ritalin, nu al weer een tijdje aan de Concerta, op dit moment de 27 mg.

Mijn kleine kereltje was 3 jaar en hij kon amper praten, was altijd druk, stuiterde door het huis heen maar het is en blijft mijn lieveling. Hij kwam even naast me zitten en vertelde me: Mama, het is zo druk in mijn hoofd. Op dat moment ben ik aan de bel gaan trekken bij in eerste instantie de huisarts, zij stuurde ons al snel door naar de GGZ instelling, en hij werd ondertussen door de huisarts op de Ritalin gezet.

Medicatie: een wereld van verschil

Het eerste 1/4 tabletje gaf een wereld van verschil. Ons kleine ventje ging aan tafel zitten om te kleuren! En de potloden vlogen niet door de kamer! Wat een verademing! en wat een wondermiddel.Helaas kwam daar al snel verandering in. Toen mijn kleine kerel 3 maanden aan de Ritalin zat merkte we dat ie wel heel veel tics ging vertonen.. Trekken met zijn ogen, armen en benen ongecontroleerd bewegen etc.

Altijd bewegen

Zelfs in zijn bed lag hij niet stil, zijn vingers móeten bewegen. Wij weer terug naar de huisarts en die schreef Concerta 18 mg voor. Dit ging een heel stuk beter. De Tics verdwenen groot en deels en ondertussen waren we opgeroepen bij de GGZ voor een intake. Daar werd ons gelijk al verweten dat ons kind medicatie kreeg. Ondertussen was onze zoon al 4.5 jaar.

Nadat ze een heel pakket opentrokken van onderzoeken die ze wilden doen gingen we de molen in met hem. De GGZ wilde onderzoeken doen omdat ze ervan overtuigd waren dat hij geen ADHD had maar een vorm van autisme.

Wat ze dan enkel niet konden plaatsten is dat de medicatie dan wel zijn werk deed. Hierdoor kregen wij thuisobservatie, 3 keer zou deze dame komen en voor de laatste keer vroeg ze of wij onze zoon medicijnvrij wilde houden voor die dag. Zo gezegd zo gedaan, voor onze zoon was dit heel vervelend, hij werd weer “heel druk in zijn hoofd” op school was hij niet meer te houden, en bij ons was het niet veel beter.

Uiteindelijk kwam de vrouw van het observatieteam en die zag binnen 5 minuten een wereld van verschil met en zonder medicatie. Gelukkig mocht hij toen weer een halve ritalin hebben die hem al snel rustiger maakte.

Onderzoeken

Na alle onderzoeken die mijn kereltje heeft moeten ondergaan kwam de uitslag: Geen autisme, Wél ADHD met een erg hoor IQ. Zijn IQ is gemeten op 127. Voor een kind van bijna 5 erg veel. Ondertussen ging het slechter met zijn medicatie, hij werd weer erg druk, en gaf dit ook zelf weer aan, wij weer terug naar de kinderpsycholoog en ze heeft uiteindelijk zijn medicatie op moeten hogen naar Concerta 27 mg.
In eerste instantie wilde ze dit niet, maar na een gesprek 1 op 1 met onze zoon zag ook zij in dat we dit in zijn belang overwogen en niet in ons eigen belang.

Vanaf dat moment zat hij dus op de Concerta 27 mg. Erg veel voor een kereltje van 5. Maar een andere oplossing was er niet. Nu merken we dat de Concerta 27 weer niet voldoende doet maar wij willen hem zelf niet nóg hoger zetten, dat is echt niet verantwoord.

Contact met GGZ

Dus hebben we weer contact opgenomen met de GGZ om te vragen wat nu verder te doen. Hier liepen we tegen een muur aan! Het was echt ongelooflijk. Je gaat ervan uit dat ze in het belang van het kind denken en dat was dus echt niet zo! Uiteindelijk zijn we weer terug gekomen bij de huisarts en die heeft het een en ander uitgezocht. Een aantal weken geleden belde ze op of we op korte termijn langs wilde komen om te praten over onze zoon en zijn medicatie.

Nadat we er een aantal dagen later kwamen hebben we te horen gekregen dat mijn zoon (een roodharige) last heeft van zijn haarkleur. Het schijnt medisch bewezen te zijn dat mensen (jong en oud) met rood/oranje haar sneller wennen aan medicatie, hierdoor moet je iedere keer de dosis ophogen. Achteraf gezien had ik het kunnen weten.

Probleem?

Ik heb zelf hetzelfde probleem. Enkel valt het niet zo op, aangezien ik mijn haar verf. Na veel nagezocht te hebben kwam mijn huisarts met het voorstel om onze zoon op doordeweekse dagen Concerta 27 mg te blijven geven en in de weekenden terug te zetten op de Ritalin.
De tics moeten we dan op de koop toenemen maar het is wel een manier om hem niet te snel te laten wennen aan de medicatie. Mocht het in de toekomst niet voldoende blijken te zijn kunnen we op de dagen dat hij alleen de ochtenden naar school moet (woensdag en vrijdag) terug gaan naar Concerta 18 mg. Tot nu toe is dat niet nodig!

Ritalin

Mijn zoon krijgt nu sinds 3 weken in de weekenden Ritalin en ik heb weer een heerlijk mannetje thuis wat gelukkig is, met zichzelf kan leven, en weer heerlijk in zn vel zit! Wel heb ik nog een gesprek aangevraagd met alle betrokken medewerkers van de GGZ omdat ik wilde weten waarom wij zo tegen gewerkt werden in ons spinnenweb met onze zoon. Het enige antwoord wat hun gaven was: Uw zoon is te jong voor medicatie, en zou eigenlijk NIETS mogen krijgen.

Op mijn vraag of ik mijn kind dan tot zijn 6e levensjaar maar ongelukkig moest laten zijn heb ik nooit geen antwoord gekregen. Hoeveel onbegrip ik ook uit mijn omgeving heb gehad, iedereen ziet nu wat wij bedoelde, hoe mijn zoon positief is veranderd en bovenal gelukkig is!

Het meeste geraakt ben ik door de reactie van de GGZ! Wat hun hebben gedaan en gezegd vind ik absoluut onacceptabel! In het belang van een kind denken doen ze niet! en dat is in deze maatschappij verschrikkelijk!! Dit wilde ik even met jullie delen!
Geschreven door Diana

Leuke kanten benadrukken bij een kind met ADHD

leuke kantenGenieten van de leuke kanten met ADHD, dat kan zeker. Lees hier het verhaal…

Kinderen met ADHD zuigen vaak de energie uit je lijf en als ouder roep je soms de hele dag: “doe dat niet, ophouden, stoppen daarmee” en zo voort.

Op een gegeven ogenblik ben je dan alleen nog maar bezig met mopperen en corrigeren en let je alleen nog maar op het drukke, onuitstaanbare, negatieve gedrag.

Probeer ondanks alles toch de positieve kanten van je kind te zien. Moedig hem aan deze kanten te ontwikkelen en stimuleer hem in het ontplooien van zijn hobby’s.

Probeer tegenover iedere correctie een positieve opmerking te plaatsen, liefst meerdere. Positieve bekrachtiging is van kardinaal belang. Een hyperactief kind met ADHD kiest er niet voor om druk en impulsief te zijn. Hij ís het. Probeer hem daarom zo veel als mogelijk te helpen en te ondersteunen. Laat blijken dat je onvoorwaardelijk van hem houdt.

Lijst positieve kanten ADHD

Onderstaand een lijst met méér dan 25 positieve kanten van ADHD. Doe je voordeel er mee.

  • Kunt heel goed emoties van anderen invoelen.
  • Je bent een gevoelsmens en hebt een enorm rechtvaardigheidsgevoel.
  • Je bent fantastisch in het vinden van dingen (zoals geld op de grond) en mensen in een menigte.
  • Ben verbazingwekkend scherpzinnig.
  • Je bent vaak de gangmaker op een feest en de dansvloer.
  • Impulsiviteit maakt je een spontaan en openhartig mens.
  • Kunt plezier hebben als geen ander.
  • Bent creatief en blinkt vaak uit in theater, beeldende kunst of culinaire uitspattingen.
  • Je kunt intenser van dingen genieten dan de meeste anderen.
  • Je bent een kei in het bedenken van oplossingen.
  • Bent ontzettend enthousiast en goed als je iets graag doet.
  • Bent heel moeilijk voor de gek te houden.
  • Komt voor jezelf op!
  • Prikt onmiddellijk door uiterlijke schijn van mensen en zaken heen.
  • Staat met beide benen op de grond.
  • Je bekijkt de wereld vanuit een unieke, onbevangen invalshoek.
  • Je bent energiek; vervuld van een krachtig en volhardend streven, wanneer je een doel wilt bereiken.

 

  • Bent recht door zee.
  • Wilt graag gewaardeerd worden en werkt daar ook hard voor.
  • Bloeit op van positieve kritiek, maar doorziet huichelarij meteen.
  • Maakt van je hart geen moordkuil.
  • Maakt snel contact met anderen en bent daardoor een uitstekend netwerker.
  • Voelt meteen aan wanneer er een unieke relatie tussen mensen en dingen bestaat.
  • Kunt met alle lagen van de bevolking door een deur.
  • Bent iemand die niet snel in een sleur terecht komt of saai wordt.
  • Bent loyaal en gaat door het vuur voor mensen waarvan je houdt.
  • Doet iets eerder omdat je het wilt, dan omdat het moet. En wat je doet, doe je met hart en ziel.
  • Bent origineel en hebt een groot gevoel van humor.
  • Bent de goed verstaander die vaak maar een half woord nodig heeft.

Hopelijk heb je na het lezen van dit positieve artikel ook extra energie gekregen en ben je in gaan zien hoeveel positieve kanten ADHD heeft 🙂

Geschreven door Natasja Beltman

Ondanks moeilijke buien, is het een heerlijk kind!

Een kind met ADHD, moeilijk of makkelijk in de omgang? Hoe gaat het met de opvoeding? Een moeder deelt haar gedachten met ons.

vrolijk kind adhd

Tja, moeders schrijven. Als de moeders er echt even voor gaan zitten valt er genoeg te schrijven. Mijn zoon is inmiddels 10 jaar oud. Al in de kleutergroep werd er opgemerkt dat hij toch wel druk was. In groep 3 zijn we begonnen bij de GGZ. Na onderzoeken en lange wachtlijsten kregen we de uitslag ADHD.

Wat vallen er veel dingen op hun plaats… zwemles? Wat een drama. Na een halve baan al de info kwijt zijn over wat nu de bedoeling was. Tja, nu weten we waarom.

Gedrag thuis is slechter

Voor ons zijn er een hoop dingen duidelijk. Al wil dat echt niet zeggen dat het gemakkelijk is. Het grootste verschil is wel: Het gedrag thuis of ergens anders. Thuis ben je helemaal jezelf, compleet met grote mond en soms agressieve buien. (Tja, laten we de mensen bij de GGZ dan maar geloven, die zeggen je kind voelt zich geborgen en veilig thuis, dus durft zichzelf te zijn.. Goede opvoeding.)
Op school of bij vriendjes heb ik een compleet andere zoon. Keurig in gedrag en veel mensen zijn stomverbaasd als ze horen dat hij ADHD heeft. Daardoor krijg je automatisch toch weer het onbegrip.. Waar we als ouders van een kind met ADHD zo vaak mee te maken krijgen.
Ach, het komt wel goed met die zoon van ons. Op school gaat het nu eindelijk wat beter en ook vriendjes komen en gaan (eerlijk is eerlijk, dat hoor je toch vaak anders). Gemakkelijk is het niet altijd, maar we gaan er natuurlijk voor, want ondanks zijn moeilijke buien soms, is het een heerlijk kind

Geschreven door een liever moeder van een fantastisch zoon met ADHD. 

Wil jij ook je verhaal met ons delen? Dit kan door contact met ons op te nemen of je kunt het forum bezoeken en daar met duizenden leden je ervaring delen/tips vragen.