ADHD en kinderen

ADHD en kinderenTwee artikelen over ADHD en kinderen: 

  • moeder met ADHD heeft kinderen 
  • één van de kinderen uit het gezin heeft ADHD. Heb je er weleens over nagedacht dat er dan ook een van de ouders ADHD kan hebben? ADHD kan namelijk erfelijk zijn. 

 Moeder heeft ADHD en kinderen 

Als moeder dien je een duizendpoot te zijn, een wervelwind af en toe om alles gedaan te krijgen wat er in een huishouden nodig is. Heb jij de aandoening ADHD dan zal het een hele uitdaging voor je zijn om de dag door te komen en ervoor te zorgen dat het je kinderen aan niets ontbreekt en ze op tijd in bed liggen. Dan is er in de meeste gevallen ook nog een partner die aandacht wil en wat blijft er dan nog over voor jezelf? Niet zoveel waarschijnlijk.

Wanneer kun jij bijtanken, hetgeen echt noodzakelijk is om het vol te kunnen houden? Gelukkig is er tegenwoordig hulp voor je als je daar open voor staat. Deskundige hulp met handvatten, praktische tips en een luisterend oor is er ook voor volwassenen. Is bij jou de diagnose ADHD gesteld of twijfel je nog? Neem contact op met de huisarts, de eerste stap naar een beter leven waarin ADHD weliswaar aanwezig is en blijft, maar niet langer de hoofdrol hoeft te spelen.

Jouw huisarts zal je adviseren wat de volgende stap is, de diagnose vast laten stellen waardoor jij professionele hulp in kunt schakelen. Hulp die je behulpzaam kan zijn met praktische zaken, maar die je ook tips kan geven over de opvoeding van je kinderen. Iemand waar jij terecht kunt ook als het even niet meer gaat. Je komt er door gesprekken achter dat jij goed bent zoals je bent en dat je niet perfect hoeft te zijn, dat er ook voor jou een uitlaadklep moet zijn en wat dat zou kunnen zijn. Je hoeft het niet allemaal alleen te doen!      

Eén kind in het gezin heeft de aandoening ADHD 

Eén kind in het gezin heeft ADHD, maar er behoren meer kinderen tot het huishouden. Het is voor de ouders een enorme opgave elk kind de aandacht te geven die het nodig heeft. Het kind met ADHD zal 24 uurs zorg nodig hebben en zeer waarschijnlijk meer aandacht vragen. Is dat wel eerlijk, vragen moeders van deze kinderen zich continu af, doe ik mijn andere kinderen tekort?

Het is echter jammer van je tijd om je met die vraag bezig te houden. Je staat voor een zware opgave en doet wat je kunt en natuurlijk doe jij je andere kinderen niet tekort. Vraag het je kinderen, speel open kaart over de aandoening ADHD van een broer of zus en je zult merken dat het in je hoofd zit dat de anderen wat tekort komen. Dat is een belasting waar je niets mee kunt, zet die dus zo snel mogelijk uit je hoofd, lukt het niet vraag deskundige hulp.

Het hele gezin is erbij gebaat als jij lekker in je vel zit, zonder schuldgevoelens. Accepteer die helpende hand en/of dat luisterende oor van een professionele begeleider voor een meer ontspannen toekomst voor jou en je gezin. 

Een positieve kijk op ADHD kan je leven met een kind met deze aandoening veranderen 

Bekijk de dingen positief, haal de leuke dingen uit de ADHD van je kind. Dat is gemakkelijk gezegd, ja dat klopt, maar het werkt ook echt in jouw voordeel en dat van je kind. Probeer niet negatief over te komen over de ADHD, deze aandoening blijft hoe jij er ook tegenaan kijkt. Het is voor jouw kind met ADHD niet erg prettig en ook niet bevorderlijk voor zijn of haar ontwikkeling als jij vaak laat merken hoe zwaar je dit leven vindt. Jouw kind zal zich enorm bezwaard voelen, een blok aan je been.

Hoe vrolijker en positiever je probeert te zijn (en dat lukt als je het probeert) des te meer plezier jij ervaart van alle kinderen, zonder en met ADHD. Natuurlijk kun je niet altijd de schone schijn ophouden, maar praat er dan eerlijk over dat het even teveel is en laat niemand zich schuldig voelen. Het staat allemaal op papier, maar in praktijk brengen…… het kan behoorlijk zwaar voor je zijn. Blijf niet alleen zitten met je problemen, praten met een deskundige helpt echt, te beginnen met de huisarts die je een verwijzing zal geven naar een ADHD professional. Je hoeft het niet alleen te doen! 

Soms zo zwaar leven met ADHD

zwaar leven met ADHDDenk je wat een zwaar leven met ADHD? Ga dan op zoek naar tips!

Daan is een kereltje van 7 jaar, vanaf zijn 2,5 jaar gaat Daan erg druk gedrag vertonen, niet te corrigeren, niet stil kunnen zitten, erg driftig worden zonder aanleiding. Na dit een half jaar aangekeken te hebben ben ik bij de huisarts aan gaan kloppen.
Deze zei me letterlijk hem met een strakkere hand aan te pakken. Tuurlijk hadden we al van alles geprobeerd, maar niets leek te helpen. Uiteindelijk zijn we weer bij de huisarts terecht gekomen, deze adviseerde ons een cursus te gaan volgen voor erg drukke kinderen.

Eindelijk doorverwezen

Deze cursus heb ik netjes gevolgd, en de tips die ze daar gaven heb ik ook in de praktijk gebracht, allemaal zonder succes. Toen Daan 6 jaar was kreeg hij last van angststoornissen boven op zijn druk en moeilijk hanteerbaar gedrag. Hij durfde ook niet meer te gaan slapen. Toen heeft de huisarts ons eindelijk een verwijzing gegeven voor het GGZ.

Risperidon

Daar eenmaal de procedure doorlopen, zijn we gestart met Risperidon voor zijn angsten, deze hielpen goed, hij durfde weer te gaan slapen, maar zijn gedragsproblemen waren daar nog niet mee verholpen. Na twee maanden moesten we de Risperidon gaan afbouwen, ook dit bleek goed te blijven gaan. Na het afbouwen hebben we aangegeven aan de psychiater dat we graag wilde dat Daan getest zou worden op ADHD.

De psychiater

De psychiater wilde dat niet doen, want in de 2 keer 10 minuten die hij ons gezien had, kon hij ons vertellen dat het aan onze opvoeding lag dat Daan zo was. Onze oudste zoon, heeft geen enkel probleem met zijn gedrag, maar dat mocht niks zeggen volgens de psychiater. Wij waren natuurlijk erg boos hierover, en heb meteen actie ondernomen en bij de huisarts een verwijsbrief aangevraagd voor de kinderarts in het ziekenhuis.

Kinderarts GGZ

Toen we daar kwamen en het probleem voorgelegde zei de kinderarts dat het nu wel tijd zou worden om eindelijk eens te gaan kijken wat er met Daan aan de hand was. Hij vertelde wel dat hun samenwerkte met het GGZ, wij wilde daar echter niet meer mee samen werken, hij heeft ons toen een kinderpsychiater aangeraden. We hebben daar meteen een afspraak gemaakt en konden daar gelukkig al vrij snel terecht.

ADHD en dwangstoornis

4 weken later kregen we de uitslag, Daan heeft ADHD een obsessieve/compulsieve dwangstoornis, en een angststoornis. Eindelijk krijgen we gehoor aan onze problemen, na 4 jaar lang knokken voor ons kind. Nu zou je zeggen dat er een last van je schouders afvalt, maar al die tijd heb je geweten dat er wat aan de hand is en nu weet je het, en toch krijg je dan een klap. Ik zit er zelf momenteel helemaal doorheen, ben moe van het knokken, maar mijn kind heeft het nu eigenlijk nog harder nodig dat ik voor hem knok om hem en ons leven dragelijk te maken.

Voor mijzelf zorgen

Maar momenteel ben ik niks waard, er komt niks uit mijn handen, ga moe slapen en sta moe op. Afgelopen zondag ben ik op mijn werk ingestort ik trok het niet meer. Op het werk wilde ze graag dat ik weer vandaag kwam werken maar ik kan het niet opbrengen om te gaan. Mijn huisarts heeft me geadviseerd nu eerst eens voor mezelf te zorgen voor ik weer op mijn werk voor anderen kan gaan zorgen. Ik moet alles een plekje kunnen gaan geven, en dan voornamelijk de lelijke dingen die Daan ons naar het hoofd gooit.

Mijn man kan dit snel een plekje geven omdat hij weet dat Daan dit niet meent, en gewoon zegt wat er op het puntje van zijn tong ligt. Maar mij valt dit erg zwaar, en denk dan als moeder zijnde wat doen we verkeerd. Komt dit nog meer mensen bekent voor, dan zou ik graag willen lezen hoe jullie hier mee om zijn gegaan, en of jullie misschien nuttige ADHD tips voor mij hebben.

Geschreven door Yonina van Egmond

 

Deel jouw ervaringen op ons forum. Een zwaar leven met ADHD? Dit kan zo ervaren worden, vertel dan waarom en hoe je ermee omgaat. Anderen kunnen je tips geven zodat het draaglijker kan worden voor je!

Ex-verslaafde en ADHD’er

ex-verslaafdeOnderstaand een kort maar krachtige omschrijving van een man met ADHD die ook nog eens ex-verslaafde is.

Goede huizen

Om mij te leren kennen moet je van goede huizen komen
Om mijn gevoel te leren kennen moet je er wonen
En ik geef toe ik kan mezelf al niet begrijpen
Ik ben een ruwe diamant die niet valt te slijpen
Puur en echt en recht door zee
Op die manier kom je het verste mee

Niet begrepen worden

Mensen begrepen me nooit ik voelde me ook niet begrepen
Een tweestrijd oorlog strijders zonder strepen
Je moet me gewoon in mijn waarde laten
Ik ben zoals ik ben een mens met diepe gaten
Vele wegen bewandeld vele afslagen genomen
Maar ik weet van mezelf dat ik er ooit ga komen

Doorgaan

Vanaf mijn geboorte is er een route uitgestippeld
Maar in die periode hadden ze nog geen navigatie ontwikkeld
En dat heb ik geweten ik nam wegen die doodlopen
Ik ben daarom ook een voorbeeld ik zal steeds voorop lopen
Zodat ik ook als eerste op mijn zal bek zal gaan
Maar ik ben een vechter ik zal altijd weer opstaan

ADHD en niet opgeven

Kin omhoog neus in de goede richting
Door blijven ademen is een verplichting
Een wind in de rug als een duwtje naar voren
Een wijze stem ik ben de uitverkoren
Ik weet hoe ik wil leven maar kan het niet waarmaken
Omdat regelmatig een blokkade mijn weg zal staken.

Vallen en Opstaan
Door mijn verslaving was mijn leven een rotonde
Vallen en opstaan met littekens van diepe wonden
De littekens zijn getekend met tranen van verdriet
Veroorzaakte een aquaplanning zoals je zelden ziet
Draaide 360 graden rond het ging automatisch
Mijn cruise-control was ook echt problematisch

Niet werkend systeem

Het systeem werkte niet goed storing in mijn netwerk
Door die problemen ben ik ook gebrandmerkt
Vuur aan mijn schenen het liet me vaak koud
Nam dingen niet serieus dat is mijn grootste fout
In mijn weg heb ik mijn eigen verkeersregels
Daarom kwam ik nooit verder dan een paar stoeptegels

Zeer hopen

Mijn leven is net als Z.O.A.B. zeer open
Asfalt genoeg om het met gemak te belopen
Maar met een betonplaat voor mijn kop
Raakte ik steeds verder achterop
Zag mijn ideale leven voor mijn neus
Maar stond zonder benzine en heb dan geen keus
Daardoor ben ik te langzaam gaand rijden
Heb veel moeten inhalen in korte tijden
Besefte dat mijn leven net flitspaal is
Een momentopname ik stond te vaak in de spits
Ik heb nu het stuur omgegooid en rij nu op de vluchtstrook
De weg is nu vrij ik ga er komen hoe dan ook..

Geschreven door een 100% ADHD’er die trots is op zichzelf.

‘Gek’ worden van de bemoeienissen van andere mensen.

bemoeienissenAlleen maar bemoeienissen van anderen, hoe ga jij ermee om?

Ze vinden omdat mijn zoon 11 jaar is, dat hij zelf naar school moet kunnen fietsen. Ze kennen hem helemaal niet goed en ze weten ook niet wat ADHD met zich mee brengt. De school van mijn zoon staat in een ander dorpje, 3 kilometer verder op. Hij moet een hele drukke straat over.

Maar ik vertrouw hem daarin niet. Door zijn ADHD en slechte concentratie let hij niet goed op het verkeer. Hij stunt gewoon op zijn fiets . Ik wil eerst flink met hem oefenen. Ik voel als moeder zelf wel wat hij wel of niet aan kan. In ons dorp fietst hij wel rond. Maar niet op de drukste straat. Ben nog veel te bang dat hij verongelukt. Langzaam laat ik hem los. Maar ik vind het zo moeilijk.
Na de zomervakantie gaat hij naar groep 7. In groep 8 wil ik dat hij het zelf kan. Was hij nog maar klein haha. Misschien ben ik wel te over bezorgt. Maar ik wil het op mijn manier doen. Anderen hoeven zich hier niet mee te bemoeien.
Tips voor overbezorgde moeders:

  • Durf beslissingen te nemen
  • Zoeken steun bij familie en vrienden
  • Jezelf proberen af te leiden
  • Schrijf dingen van je af
  • Luister naar goede muziek
  • Leer te ontspannen
  • Gedachten in de gaten houden
  • Zegeningen tellen
  • Goed eten en slapen
  • Problemen direct aanpakken
  • Blijf met jezelf bezig
  • Voorbereiden op het ergste en hopen op het beste

Geschreven door Sabine Riesewijk

Moeilijkste beslissing, maar nu anderhalf jaar later..

moeilijkste beslissingIk heb vorig jaar januari de moeilijkste beslissing van mijn leven moeten nemen voor ons gezin. Ik heb mijn zoon van toen 10 jaar met ADHD en PDD NOS en zindelijkheidsproblematiek uiteindelijk na vele jaren hulpverlening tijdelijk uit huis moeten plaatsen,omdat hij thuis niet meer te hanteren was en ook erg negatief was en zijn zus ook constant sloeg.

Moe van alles

En ik was ook echt helemaal moe gestreden, ben al 8 jaar gescheiden (vader is alcoholist) en zoveel verwijten gehad dat zijn beperking door zijn vader komt (echt ongelooflijk) en ik maar blijven knokken voor hem en ook voor zijn zus die ADD heeft. 1 jaar bezig geweest met de kinderpsychiater om hem goed afgesteld te krijgen op goede medicatie. Hij slikt nu sinds 2 jaar Strattera en ik moet zeggen dat gaat heel goed nu. Op school gaat het een stuk beter en ook zijn voetbal kan hij goed blijven doen.
Hij is keeper en op zijn clubje dragen ze hem op handen en dan straal weer als moeder.we zijn nu anderhalf jaar verder en ik kan zeggen dat we weer op de goede weg terug zijn. Hij komt nu inmiddels al weer een paar maanden ieder weekend thuis en dat gaat heel goed.

Genieten van mijn gezin

Ik heb een heel ander kind nu en ik ben nu blij dat ik deze stap heb gemaakt. Hij zit op GGZ indicatie bij een heel fijn pleeggezin met natuurlijk de duidelijke structuur die hij zo nodig heeft en ik zie heel veel dingen die nu beter gaan. Ik kan nu weer genieten van mijn gezinnetje en dat maakt mij als moeder ook weer blij.
Ik heb diverse blogs op mijn Facebook staan over het afgelopen anderhalf jaar, misschien helpt het andere ouders die ook voor zo’n hele moeilijke keus staan. Dit is zomaar even wat ik met jullie als ouders wil delen.

Geschreven door Fettje Demmink

Een gelukkig kind met ADHD

kind met adhdHet heeft 4 jaar geduurd voordat wij wisten wat er met onze oudste zoon met ADHD (nu bijna 12) aan de hand was. Hij was druk, kon moeilijk inslapen, heel boos, heel verdrietig en heel jaloers naar zijn broertje. Een storende factor in de klas en noem het allemaal maar op. Boos worden hielp niet, op zijn kamer zetten hielp ook niet. We wisten het soms ook niet meer. Maar hij was ook heel spontaan en altijd lief voor kleine kinderen. Kinderen die gepest werden konden op zijn hulp rekenen. Want hij houdt niet van onrecht.

Buitenschoolse opvang
Nieuwe kindjes op de BSO (Buitenschools Opvang) kregen van hem een rondleiding. Hij heeft een hele brede interesse in machines, auto’s en dergelijke. Onthoud ook heel veel interessante dingen die hij gezien of meegemaakt heeft.
Hij slikt sinds een kleine 4 jaar medicijnen. En hij doet het prima! Hij is steeds spontaan en vrolijk en is helemaal klaar voor de middelbare school. Hij gaat naar de (top)mavo in de techniekklas. Hij heeft deze keuze zelf gemaakt. Wij en zijn huidige school kunnen ons helemaal vinden in deze keus en ook de nieuwe school ontvangt hem met open armen.

Ontwikkeling puberteit
Hoe hij zich gaat ontwikkelen in de puberteit, dat weten wij niet. Wij zijn in ieder geval heel trots op hem en gaan voor hem door het vuur! Zoals elke ouder waarschijnlijk zal doen. Ik zal hem tot op het bot verdedigen tegen mensen die hem veroordelen vanwege ADHD, terwijl ze hem niet kennen. Je bent geen ADHD-er, maar je hebt het en je kan er heel oud mee worden.

Geschreven door gastblogger Martine

ADHD en puberteit, hoe ga jij als ouder of verzorger er mee om?

ADHD en puberteit hoe ga je er als ouder mee om? Een goed moment om op zoek te gaan naar ervaringen en tips! Zo kom je samen met ADHD de puberteit door!

Hallo lotgenoten mijn zoon is nu bijna 15 jaar. Ik deel graag mijn ervaringen van ADHD en puberteit met jullie.

Vanaf zijn geboorte is hij “druk”. Dit uitte zich in niet alleen willen zijn, altijd met iets bezig zijn en veel praten. Jullie zullen het wel herkennen! Op dit moment vinden wij hem veel stiller en rustiger. Hij zit veel binnen, achter de computer of de Playstation 3. Hij is niet echt enthousiast…

Praten doet hij alleen nog veel tijdens de vele discussies; wat mag wel en wat mag niet, waarom dit wel en dat niet. Het zal er wel allemaal bij horen, maar ik vind het wel vaak lastig.

Veelgestelde vragen puberteit

Hoe kun pubers met ADHD herkennen? Mensen met ADHD hebben vaak problemen met de executieve functies. Deze functies zijn de regelfuncties van je hersenen. Ze zorgen ervoor dat je je eigen gedrag kunt regelen en besturen. Je werkgeheugen, respons-inhibitie en taakswitching zijn voorbeelden van executieve functies. Juist deze doen het minder goed als je ADHD hebt.

Jongens en meisjes in de puberteit

Jongens en meisjes met ADHD zijn vaak heel erg druk, kunnen zich moeilijk concentreren en doen impulsief. Ze kunnen vaak minder goed onthouden wat ze moeten doen. Ze vinden het moeilijk om hun gedrag te stoppen als dat nodig is en ze vinden het lastig om hun gedrag aan te passen als de situatie verandert. ADHD’ers hebben snel het gevoel dat er te veel om ze heen gebeurt. Ze ervaren sneller stress.

Er zijn wel degelijk verschillen bij puber jongens en meisjes met ADHD.

Aantal ADHD typen

Als je last hebt van Aandachtsproblemen, Impulsiviteit en Hyperactiviteit, dan heb je ADHD van het Gecombineerde Type. Dit type komt overigens ook het meeste voor.

Ben je iemand met een slecht afgestemde concentratie dan heb je ADD, of ADHD van het onoplettende of aandachtsgestoorde type. Je komt op anderen vaak dromerig en afwezig over.

Kun je je redelijk concentreren, maar ben je vooral druk en impulsief, dan past ADHD van het overwegend hyperactieve, impulsieve type het beste. Dit type komt echter maar weinig voor.

Het kan ook zijn dat je van alles een beetje hebt, maar niet genoeg om van een van de genoemde stoornissen te kunnen spreken, dan heb je ADHD niet anders omschreven (ADHD NAO).

Mijn kind heeft ADHD, wat nu?

Praat er over met je puber, je mede-opvoeders, goede vrienden en school over je zorgen. Als je zorgen worden gedeeld is het goed om samenspraak met je puber en de huisarts een onderzoek te overwegen. Omdat er best wat bij komt kijken om echt te kunnen spreken van ADHD, is het goed om een onderzoek te laten uitvoeren door een ADHD-deskundige.

Pluspunten

Jongeren met ADHD hebben van zichzelf enkele extra’s die vaak mooi uit kunnen pakken.

Zo zijn pubers met ADHD vaak:

  • Onbevangen. Je stapt op mensen af om ze iets te vragen of te zeggen en zo heb je vaak wonderlijke ontmoetingen. Je denkt niet eerst na of je iets aan iemand zal vragen, je vraagt het gewoon.
  • Behulpzaam: jij draagt de tas wel even naar huis van een oudere mevrouw of helpt een kind met het zoeken naar zijn kat.
  • Doeners in plaats van denkers: Jij zal niet eindeloos nadenken of je wel of niet een eind gaat fietsen. Je bent al opgestapt en weggefietst. Jij zal reizen maken die je vrienden niet aandurven en beslissingen nemen die anderen doen huiveren. Het leven van iemand met ADHD is bijna nooit saai.
  • Vrolijk, spontaan en grappig.
  • Ondernemend, energiek en enthousiast.
  • Bijzonder creatief.

Als jongen of meisje met ADHD ben je vaak iemand die eigengereid in het leven staat. Je neemt niet zo makkelijk iets van iemand aan zonder eerst eens zelf te testen of het wel klopt. Je bent zeker geen meeloper, eerder een vrijdenker die kleur geeft aan al het saaie om ons heen. Er zijn verschillende bekende mensen die hun ADHD dan ook zien als een gave en niet alleen als een handicap.

Denk daarbij bijvoorbeeld aan Jochem Myer, cabaretier en Pierre Wind, chef-kok.

Omgang ADHD en puberteit

Heel kort maar krachtig door de bocht; vraag hulp, blijf positief, hou vol, biedt duidelijkheid en structuur en geef heel veel complimenten. Misschien is het laatste wat overdreven ‘heel veel complimenten’ maar dat is het niet, het is gewoon heel belangrijk.
Geschreven door een bezorgde moeder.