Categorieën
ADHD ervaringen

Leerkracht met ADHD en mijn persoonlijke ervaringen

In deze blog mijn ervaringen als lerares met ADHD. In mijn basisschooltijd bracht ik door op wat men tegenwoordig een cluster drie school noemt. Vroeger heette het een openluchtschool voor langdurig zieke kinderen. Ik werd op mijn derde gediagnosticeerd met astma en een waslijst aan allergieën. Thuis werd ik anders behandeld dan mijn jongere zusje vanwege mijn gezondheid.

Maar ook werd mijn jeugd gedomineerd door de vele benamingen van mijn gedrag. Ik was onoplettend, druk, onhandelbaar, emotieloos maar bovenal vervelend. Op mijn zeventiende verliet ik het ouderlijk huis. Ik was anders dan de rest en dat ontaardde steeds vaker in conflicten en uiteindelijk ook een handgemeen.

Ik heb tot mijn 34ste voornamelijk gewerkt als directie secretaresse. Op mijn vijfentwintigste werd ik voor het eerst moeder van een dochter. Ze is inmiddels 15 jaar en zit in het vierde van het vwo. Daarna kreeg ik twee zoons, de een is net twaalf en zit in groep 8, de ander is 10 en zit in groep zes.

Waarom leraar geworden?

Mijn beide jongens hebben een meervoudige diagnose van o.a. ASS en ADHD. De oudste had op een gegeven moment een juf die mijn zoon als vervelend bestempelde. Hij was toen net vijf jaar oud. Ik heb de desbetreffende juf toen mijn ongezouten mening gegeven, namelijk dat mijn kind niet vervelend was, maar haar kijk op mijn kind en zijn gedrag. Een kind is namelijk niet bewust bezig om de leerkracht op de zenuwen te werken met wiebelen, de aandacht niet vast kunnen houden en impulsief gedrag. Het zijn kenmerken van ADHD.

Ik besloot toen dat ik het vele malen beter kon, dan de juf die mijn zoon vervelend vond. En op mijn 34ste begon ik aan mijn hbo opleiding bij de Pabo.

Heb ik ADHD?

Binnen een jaar had ik mijn propedeuse behaald en werkte ik al in het onderwijs, in een invalpool. Al snel bleek ik een klik te hebben met kinderen met een stoornis, in welke vorm dan ook. Eerst voornamelijk binnen Amsterdam, maar nu alweer twee jaar buiten de stad. Het waren mijn leerlingen van vorig schooljaar, die tegen mij zeiden dat ik wel heel druk was, zeker in vergelijking met de juf die op de maandag mijn klas lesgaf. Pas toen begonnen puzzelstukjes op hun plek te vallen.

En uiteindelijk heb ik mij aangemeld bij ADHDcentraal voor onderzoek. Binnen een dag wist ik de uitslag. ADHD, het gecombineerde type en met 99 percentiel hyperactiviteit. Oftewel van de 100 mensen is er maar 1 drukker.

Medicatie en behandeling

Ik ging aan de medicatie voor de fysieke en mentale onrust en er ging een wereld voor mijn open. Ik had geen bewegende voeten meer (halleluja!) en die minstens 30 mentale tabbladen waren gereduceerd tot slechts één. Ik begon ook direct met cognitieve gedragstherapie, omdat ik handvatten nodig had om gedrag, en gedachten, na 40 jaar aan te passen. Mijn collega’s en leerlingen merkten al snel het verschil. Ze vonden me heel zen en een stuk minder hyper.

Ik had nooit gedacht zelf ADHD te hebben, maar hoe meer ik mijzelf met mijn zoons ging vergelijken, hoe meer ik herkenning vond. Vooral mijn jongste lijkt heel veel op mij qua gedrag. Bij overprikkeling gaan daar ook alle remmen los en komt woede bovendrijven. Hij heeft inmiddels via therapie geleerd het alleen bij woorden te laten, maar ik smeet vroeger alles door mijn kamer en brak cd’s doormidden. Om achteraf pas te beseffen wat ik had gedaan.

Overprikkeling

Ik worstel soms nog wel met overprikkeling en dan vooral op momenten dat het niet uitkomt om even mijn momentje rust te nemen. Maar het is een proces dat nog niet zo lang geleden is gestart. Mijn dochter is haar gedrag met het mijne gaan vergelijken, en vroeg ook om duidelijkheid.

Binnenkort zal zij eveneens worden onderzocht, zodat zij niet net als ik jaren onbehandeld haar weg moet zien te vinden. Want wij hebben alle vier een hoog IQ, maar dat heeft bij mij een hoop verbloemd, en uiteindelijk wil niemand jaren worstelen met identiteit en onbegrepen gedrag.

ADHD in de klas

Hoe ADHD eruitziet voor de klas, in plaats van in de klas, is een wezenlijk verschil. Zit mijn leerling het plafond, de vloer en de vogeltjes buiten te hypnotiseren, ik zie alle 23 leerlingen, ik hoor alles. Soms bij zelfstandig werken of knutselen, zet ik expres muziek aan om zelf nog iets na te kunnen kijken, een lijst met cijfers in het leerlingvolgsysteem te kunnen zetten of een ouder te kunnen antwoorden via de mail. Muziek is mijn filter en helpt gezellig geklets te veranderen in achtergrondgeluid. Ik zit zelden op mijn stoel, ik loop rondjes door de klas, sta voor het bord, ruim wat op en uiteraard help ik mijn leerlingen.

Voornamelijk help ik ze al werkend aan hun tafel, dan kijk ik mee en laat ze stap voor stap nogmaals vertellen hoe ze tot het antwoord zijn gekomen.

Staand lesgeven

Ik zit eigenlijk alleen op mijn bureaustoel (ik heb ook een soort van barkruk bij het digitaal schoolbord, die ik meestal gebruik als tafel) bij toetsen, verlengde instructie met een groepje, tijdens voorlezen en bij nakijken. De rest van de dag tikt mijn stappenteller lekker door.

En persoonlijk vind ik het belangrijk om gedrag dat storend kan zijn, niet wenselijk is, positief te corrigeren. Het kind eigenaar laten worden van zijn daden en gedrag. Hierdoor ontstaat bewustwording en inzicht in de eigen identiteit. Ik sta tenslotte voor groep 8, en dan mag je verwachten dat ze steeds zelfstandiger worden en ook meer verantwoordelijkheid nemen.

Door Patricia Veira

Mijn naam is Patricia Veira, 40 jaar, getrouwd, trotse moeder van 3 kinderen en leerkracht van beroep voor kinderen uit groep 8. Zelf heb ik sinds oktober 2019 de diagnose ADHD en deel ik mijn ervaringen op ADHD blog Nederland.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *