ADHD Tics door Ritalin

ADHD tics door medicatie of is het een stoornis? Mijn zoon heeft ADHD en is sinds kort aan de Ritalin, maar zijn tics verergeren alleen maar, ik maak me hier best zorgen over, heeft iemand tips?
De tics verschillen elke keer nu heeft hij een gat in zijn hoofd gedraaid door er steeds met zijn vinger over te wrijven, hij heeft zich ook al kaal geplukt op verschillende plekken, erg zielig want hij kan er zelf niks aan doen
Boek over ADHD-tics
Geschreven door Esther Smulders
De onderstaande voorbeelden van tics zijn toegevoegd door de redactie van ADHDblog.

Voorbeelden van motorische tics

  • Bewegen van gezichtsspieren
  • Schoudertrekkingen
  • Oogknipperen
  • Trekkingen met de neus
  • Maken van gebaren
  • Aanraken of rechtleggen van voorwerpen

Voorbeelden van vocale tics

  • Knorren
  • Roepen van woorden of hele zinnen
  • Kuchen
  • Snuiven

22 antwoorden op “ADHD Tics door Ritalin”

  1. Hallo,
    Ook mijn zoon heeft hier last van gehad, dit is weliswaar al jaren geleden…
    Hij is toen over gegaan op clonidine, waarbij de tics weer verminderden en hij zich verder ook goed voelde. Het is helaas een bekende bijwerking van Ritalin…. Sterkte ermee!

  2. Hallo
    Mijn dochter heeft ook een tijdje Ritalin geslikt, en werd er heel erg depri van, op het enge af. Wij zijn nu sinds 1 maand helemaal gestopt met medicatie, en ik heb mijn lieve toch wel heel erg drukke meisje weer terug. Op school is haar consentratie best goed zei de leraar, en tja dan thuis maar druk. Ik kan natuurlijk niet in jullie situatie kijken, maar ik zou er toch met de GGZ over bellen. Misschien andere dosis, of andere medicatie. Maar wij zijn in ieder geval gestopt, we hebben afgesprokne met de GGZ het een half jaartje aan te kijken, want dan gaat ze naar voortgezet onderwijs, en dan kunnen we altijd nog een andere medicatie proberen, maar zoals het nu gaat is het ook prima. In ieder geval veel sterkte in je zoektocht, en ik hoop dat je iets vind.
    Groeten Wilma.

    1. Sorry ik vergat te vertelllen dat mijn dochter ook haren trok ten tijde van de Ritalin, het komt omdat ze toch ergens hun energie kwijt moeten, zelfs de wimpers en wenkbrauwen moesten er aan geloven, nu is dit dus over, wel heb ik voor haar een vervangend iets gekocht waar ze aan kan plukken, kan van alles zijn waar ze zich prettig bij voelen, zij vond een siliconen kwastje erg fijn, of een bolletje touw waar ze stukjes vanaf trekt en daar dan mee speelt, bij haar helpt het goed, ze blijft van haar haar af. Het deed zich vooral voor tijdens tv kijken, niks te doen met de handen, nu wel.. Nogmaals sterkte ermee.

  3. Hallo,
    Wat ontzettend vervelend dat de tics verergeren door de Ritalin.
    Onze dochter heeft een maand Ritalin gehad en zij werd er ontzettend onzeker en angstig van en ook kreeg zij last van tics, niet zo extreem als wat jij om schrijft maar wel opvallend.
    Wij hebben dit direct met haar Psychiater besproken en ze heeft nu Dexamfetamine.
    En dat gaat ontzettend goed!
    Zonder medicijnen was voor ons en vooral voor haar geen optie. Ze is met medicijnen een stuk blijer en opgewekter en vooral rustiger!
    Ik zou het overleggen met jullie contactpersoon.
    Sterkte ermee!
    Groeten,
    Ingrid

  4. Onze kinderen zijn na de Ritalin overgegaan naar de Concerta. Ook een methylfenidaat maar met verlengde afgifte. Ik moet zeggen dat de tics vanzelf zijn afgenomen en andere volledig zijn verdwenen. Het haren trekken ken ik niet. Tong uitsteken, met het hoofd bewegen en geluiden maken wel. Mijn dochter moet altijd iets in haar handen hebben. Dat helpt wel. Zonder medicatie kan echt niet en nu gaat het prima. Succes!

    1. bedankt voor je reactie,onze sven gaat ook beginnen met concerta,ben zo benieuwd hoe hij daar op reageert,hij is nl bij de tics ook erg depressief en onzeker en negatief tis niet meer mijn manneke,dus ik hoop dat het nu beter zal gaan voor hem.

  5. Dag mijn naam is Josien, ik ben gezondheidscoach. Ook ben ik hooggevoelig, hoogbegaafd en ik ben een nieuwetijdskind. Ik ben geboren in 1971. Als kind dacht ik dat ik gek was, omdat ik dingen aanvoelde, mensen maar ook gebeurtenissen. Volwassenen zeiden dat dit niet kon. Dus zei ik maar niets meer. Mijn geluk, in de jaren tachtig was er nog geen adhd. Het heeft jaren geduurd, tot min 32e voordat ik er zelf achter kwam dat ik een nieuwetijdskind ben. Toen viel alles op zijn plaats. Waarheid weet je nl van binnen.
    Jarenlang wer ik met kinderen gewerkt, ik resoneer heel goed met kinderen. Vrijwel alle kinderen die na 1985 geboren zijn, zijn kristalkinderen. Ze zijn gevoelig, intelligent en wijs. Ze passen niet in de hokjes die generaties voor ons gemaakt hebben.
    Dagelijks zie ik hoe ouders worstelen met hun kinderen. Maar ook met zichzelf, met hun drukke leven. Ik geloof niet in pillen. Als pillen goed waren, dan zouden ze wel aan bomen groeien. Ik geloof best dat kinderen ‘anders’ zijn, maar ik geloof niet in ADHD.
    Ik verbaas me over het feit dat door de wetenschap de relatie tussen ‘adhd’ en voeding niet is onderzocht. Dit is namelijk wel onderzocht.
    Aan iedere ouder met een adhd kind zijn mijn vragen:
    Hoeveel stuks fruit en groenten eet je kind per dag?
    Eet je kind biologisch, onbespoten, gezonde voeding waar het van kan groeien?
    Eet je kind gemiddeld 10 stuks fruit per dag?
    Hoeveel gram kaneel krijgt je kind per dag binnen?
    Eet het wel eens kikkererwten?
    Gember, avocado, walnoten, amandelen, rauwe cacao?
    Hoeveel glazen (gekookt) water drinkt je kind?
    En kruidenthee?
    Krijgt het wel eens verse gemaakte groenten en fruitsap uit een juicer?
    Bij wie kan je kind met zijn levensvragen terecht?
    Mediteert je kind?
    Heeft je kind rituelen zoals op gezette tijden rust nemen?
    Dan de andere kant
    Hoeveel vlees eet je kind per dag?
    Komt dit uit de supermarkt?
    Drinkt je kind koemelk?
    Drinkt je kind verpakt drinken (cola, sap, ed)
    Hoe vaak (per dag) krijgt je kind geproduceerd voedsel (uit een potje, blikje, flesje, zakje, ed)
    Dus verpakt brood, boter, kaas, pindakaas, hagelslag, pastasaus, appelmoes, pasta, etc etc
    Zou je drie dagen exact kunnen bijhouden wat er in elk product zit dat je kind in zijn/haar mond stopt? Alle ingredienten, toevoegingen en E-nummers
    Dan nog dit
    Nederland is een van de grootste vleesetende landen ter wereld
    Nederland heeft een van de hoogste percentage kanker
    Meer dan 50% van alle antibiotica IN DE WERELD wordt in de vleesindustrie gespoten
    De grootste dieren ter wereld (gorilla, giraffe, olifant, walvis) zijn planteneters
    Kinderen die een 80% RAW FOOD (levend voedsel) eetpatroon hebben zijn nagenoeg nooit ziek
    Dit alles is misschien heel confrontered, controversieel en wil je misschien helemaal niet lezen. Mijn vraag is wel, met al die chemische troep, hoe ziet het leven van je kind er over 20 of 30 jaar uit?

    1. Wat een onzin,

      Mijn kinderen eten gewoon hetzelfde én gezond volgens de schijf van vijf en toch heeft de één een stuk drukker karakter dan de ander.
      ‘Eet het wel eens kikkererwten?
      Gember, avocado, walnoten, amandelen, rauwe cacao?’
      Ja want dit groeit in Nederland aan de bomen lol.

    2. ADHD is een neuro aandoening, in principe is het een afwijking in de hersenen. Kinderen worden hiermee geboren. Het wordt niet gecreeerd door voeding of opvoeding, teveel televisie kijken. Mensen die niet willen begrijpen dat ADHD een neurologische aandoening is, moeten lekker blijven lezen in de Libelle en de Margriet.

  6. Tiks!
    Een bekend verhaal, ik heb er ook veel last van gehad met Ritalin. Vooral in fases waarin ik het heel druk heb op mijn werk of erg gestrest ben, steken ze weer de kop op. Nu had ik al als kind, ver voordat bij mij ADHD is gediagnosticeerd (een kleine drie jaar geleden, op mijn 35e). Soms zo erg dat ik er fysieke pijn aan overhield.
    Zo kon en kan ik dagenlang achter elkaar, de hele dag door, mijn nek naar achteren bewegen, waardoor mijn schouders en rug na een tijdje helemaal strak komen te staan. Een andere tik is het continu strekken en buigen van mijn vingers, met als gevolg dat de spieren in mijn hand volledig verkrampen. En zo heb ik er nog wel een paar.
    Wat zijn nou de oorzaken van die tiks? Ik weet het niet zeker, maar als ‘bijdiagnose’ stelde de arts een heel milde vorm van Tourette; dwangmatige bewegingen waarbij je tegelijkertijd geluid maakt, variërend van ongecontroleerd gevloek tot een zacht hummetje – wat ik lang heb gedaan. Verder heeft mijn dokter me voorgehouden dat als je last krijgt van – een toename van – tiks of in een isolement ga door de pillen, de boel niet goed is afgestemd; je gebruikt dan waarschijnlijk te veel medicatie. Deze zogenoemde bijwerkingen horen er eigenlijk niet te zijn.
    Inmiddels ben ik aan de dexamfetamine, een vergelijkbaar middel als methylfenidaat, alleen verbetert deze de afgifte van neurotransmitters (dopamine, noradrenaline) in plaats van het af te remmen. De tiks zijn nagenoeg weg, al betrap ik mezelf nog steeds wel eens op iets dwangmatigs, zeker als ik me wat opgejaagd voel door allerlei verplichtingen en verantwoordelijkheden en dergelijke.

  7. Ik wil nietveel zeggen, maar ritalin is een amfetamine. In drugs-termen(want dat is het, het valt nl onder de opiumwet) is het een Upper. Als iemand die neemt die geen ADHD heeft krijgt die hartkloppingen, klamme handjes, spiertrekkingen enz. Bij iemand met ADHD werkt t dan juist andersom. Maar ik blijf mij mijn mening dat deze medicatie zoveel bijwerking heeft na jarenlang gebruik dat dit echt niet gezond kan zijn. Lees het allemaal maar eens goed door wat in die pilletjes zit en ervaringsdeskundigen.
    Er zijn nog een boel andere wegen te begaan voordat je voor deze makkelijke “oplossing” kiest.
    Vaak is de omgeving moe van iemand met ADHD en is blijer met deze oplossing dat die persoon. Want ik denk dat je bent zoals je bent, en dan kun je dit wel gaan onderdrukken met medicijnen omdat dat voor ” iedereen” leefbaarder is, maar het lijkt me tegen het menselijke in!
    In deze stressvolle maatschappij denkt iedereen mee te moeten lopen met de kudde. Je mag niet meer “anders” zijn, leven zoals JIJ eigenlijk wilt leven.

    1. @Claudia Het is niet de makkelijke keuze! Als jezelf geen ADHD hebt en de pillen zelf nooit geslikt hebt kan je ook niet oordelen wat deze keuze voor iemand kan betekenen. Soms is het niet op te lossen zonder deze medicatie. Denk je nu echt dat de mensen hier geen andere dingen of op lossingen geprobeerd hebben. Denk je nu echt dat ouders het leuk vinden dat hun kinderen aan deze medicatie zitten. Nu ben ik zelf moeder van twee kids 1 met ADHD en de andere ADHD + ODD…. Je praat en zet je mening hier neer als of anderen geen andere wegen hebben bewandeld (lees jij hebt je oordeel al klaar) Het heeft niets te maken met met de kudde meelopen of leefbaar voor iedereen, maar doen wat het beste is voor je kind of jezelf en die keuze moet iedereen zelf maken en dat heeft een ander dan maar gewoon te accepteren zonder dat iemand daar verwijten op of over maakt.
      Ik heb zelf ook ADHD en slik deze medicatie al wat jaartjes. Ik weet dus heel goed wat ik aan mijn kinderen geef en dat is echt niet over een nacht ijs gegaan, maar mijn kinderen zijn nu wel gelukkig en dat is alles wat telt en wat een ander daar dan van vind is niet belangrijk!!!!!!

    2. sorry maar het is zeker geen makkelijke oplossing,en we doen allemaal het beste voor onze kids,jammer dat jij onze keuze dus zo veroordeelt,mijn kind was echt niet gelukkig op school in ons gezin en gewoon met zichzelf,en dan neem je idd het besluit om het te proberen ,zeker weet ik ook wel wat ritalin is en idd ene junk zou er blij van worden maar ik doe het voor mijn kind ,maar als mijn kind straks zegt mama ik wil het proberen zonder de pilletjes dan mag dat ook van mij maar voor nu gaat het stukken beter met hem en dus met mijn hele gezin,we zijn met zijn 5 jes ,
      iedereen is anders en maakt zijn eigen keuzes ,het is denk ik belangrijk dat je mensen in hun waarde laat,iemand of iets veroordelen dat is een makkelijke oplossing!

  8. Nou, ik begrijp wel wat Claudia zegt al is het misschien wat kort door de bocht. Ik begrijp de boosheid ook hoor Cindy want je kunt er inderdaad vanuit gaan dat iedereen het beste voor zijn kind wil. Alleen als je toch leest over tics en kaalplukken dan schrik ik me ook echt wezenloos en kon mijn reactie hetzelfde geweest zijn als die van Claudia. Mijn hele gevoel schreeuwt uit dat dit niet goed kan zijn en ik wordt dan ook alleen maar versterkt in mijn beslissing dat mijn kind niet aan de medicatie gaat.

    1. We zijn nu pas begonnen met neurofeedback. Daar is nog niet zoveel over bekend maar wel zijn er al 70% goeie resultaten behaald bij kinderen met ADHD!
      Dit is toch zeker iets wat je gaat proberen voordat je je kind pillen gaat voeren?
      Ik heb een goed gevoel (moederinstinct) dat dit wel gaat werken.
      Zoek maar eens op en lees er maar eens over. Het komt uit Canada en er wordt daar en in USA al veel mee gewerkt. Natuurlijk zullen de artsen je hier niet op wijzen, want hier vangen zij en de overheid geen pieken voor. Wat ze natuurlijk wel krijgen van de farmaceutische industrie!
      Ik hou jullie wel op de hoogte van mijn zoon Billy Ray en zijn neurofeedback-sessies.

      1. over neurofeedback:mijnvriendin heeft het gedaan met haar zoontje,resultaat ja maar niet blijvend ,
        ik zelf geloof absoluut in de werking van bepaalde medicijnen misschien zitten er in adhd ook bepaalde gradaties en werkt het voor jouw kind wel ik hoop het voor jullie!

  9. Wij hebben 7 mei ook een intake voor neurofeedback. Ik geloof ook zeker dat je gradaties hebt binnen ADHD, maar ik geloof ook dat je met tijd, moeite en wijsheid een heel eind kunt komen en dat er vaak te snel op medicatie over wordt gegaan! Het wordt je veel te snel en veel te gemakkelijk aangeboden!

  10. Ik zou jullie op de hoogte houden van de resultaten van de neurofeedback bij mijn zoontje. En ik moet zeggen dat hij het heel erg goed doet. Zijn fysieke drukte is veel minder. Verbaal blijft het natuurlijk een kletskous ( zit in de aard vh beestje denk ik), maar hij doet nu soms woorden 2 keer herhalen ipv 20 keer. Laat zich veel makkelijker corrigeren en wordt dus minder driftig.
    Hij wordt 26 juni 5 jaar en gaat na de vakantie naar groep 2. Hij heeft nu 12 neurofeedback sessies achter de rug (van iets minder dan een half uur). We gaan tijdens de vakantie ermee stoppen om te kijken hoe het dan gaat en aan t einde vd vakantie neem ik weer contact op met de arts en vertel ik haar over hoe de situatie op dat moment is en of het nodig is om bijv. 1 keer in de maand nog eens te komen.
    In het begin ben ik 2x in de week geweest en nu de laatste weken 1x in de week.
    Het blijft een echte jongen die je moet blijven motiveren om andere dingen te laten doen die hij mss minder leuk vind. Want het liefst doet hij buiten spelen en computeren. Thuis gaat het super, op school in de omgang met de andere kinderen gaat het ook heel goed. Alleen heb ik het idee dat hij meer uitdaging nodig heeft op school, want hij zegt dat hij school saai vind. Hij zat helaas in een klas van 25 kids en waaronder 17 jongens! Dat is voor zo’n kind natuurlijk niet ideaal. Gelukkig gaan er zo’n 13 kids over naar de volgende groep dus is de klas iets kleiner, natuurlijk zullen er gedurende het schooljaar ook weer nieuwe kids instromen. Want het is een combinatie 1/ 2 klas. Het betreurd me heel erg dat er zoveel bezuinigd wordt op het onderwijs! De overheid snapt niet dat je daar juist niet op moet bezuinigen, die kinderen zijn de toekomst!! Dus zo’n kids als Billy moeten maar zichzelf redden, want een rugzakje krijgen ze niet, speciaal onderwijs is ook niet van toepassing en extra inzet van leraren is geen geld voor. Dus deze kinderen die net iets meer aandacht nodig hebben, hebben pech. Dus wordt er nooit alles uit zo’n kind gehaald. Dat vind ik erg spijtig. Wij proberen er in elk geval alles aan te doen en zitten erbovenop! Je wilt toch het beste voor je kind? En dat doet op vandaag niemand voor je, dat moet je zelf doen!!!!
    Grtz
    Claudia.

  11. Hallo,
    We zijn nu in de vakantie gestopt met de neurofeedbacksessies en na 3 wkn vertoont hij weer een groot gedeelte van het oude gedrag van voor de therapie. Dit wist ik al. En ik vind het geweldig. Want al die mensen die er sceptisch tegenover stonden, zien nu met eigen ogen dat het werkt! Dus ik ga snel weer bellen naar de arts om weer een aantal afspraken te plannen. Zodat hij de laatste vakantieweek op een fijne manier mee kan doen met Kindervakantiewerk en die week erna weer met meer rust in zijn lijfje naar groep 2 kan!
    Ik heb hem vandaag nog zelf gevraagd waarom hij zo onrustig is de laatste dagen en hij zei dat hij er niks aan kan doen en dat zijn lichaam dat gewoon vanzelf doet. En toen ik vroeg of het dan misschien een goed idee is dat we weer samen naar de dokter gaan (met de plakkertjes op het hoofd; zoals hij het noemt) vertelde hij dat hij dat graag wilde.
    Is is pas 5 maar begint nu zelf al bewust te worden van zijn gedrag.
    En zijn zus is normaal een heel rustig kind, maar die wordt op dit moment zo meegenomen in zijn gedrag dat ze weer geregeld op de gang staat voor een time-out, terwijl dat al lang niet meer was gebeurd. Mijn man en ik worden er heel opgefokt van en voordat je het weet zit je weer in een huis vol stress. Dus het is overduidelijk hoeveel impact dit heeft op je gezinsleven. Dat is een kettingreactie.
    We gaan weer snel beginnen met therapie dus. En al moeten we 1 keer per 3 weken met hem gaan en moeten we het uit eigen zak betalen, het bewijs is geleverd dat het zich loont!!

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.