Home / Blog / Het verschil ADHD bij kinderen en volwassenen + stappenplan

Het verschil ADHD bij kinderen en volwassenen + stappenplan

volwassenekindadhd


De diagnose ADHD wordt al vaak op jongere leeftijd gesteld, maar het komt ook regelmatig voor dat mensen op latere leeftijd te horen krijgen dat ze ADHD hebben. Wordt deze diagnose dan gesteld op basis van dezelfde uiterlijke kenmerken of is er een andere manier waarop de ontdekking plaatsvindt? Zijn er verschillen tussen hoe kinderen met ADHD zich gedragen en hoe volwassenen zich gedragen? Hier vind je meer informatie over hoe ADHD zich laat zien bij kinderen en volwassenen en op basis waarvan er een diagnose wordt gesteld.



Kinderen met ADHD

In de meeste gevallen is het zo dat ADHD al in de kinderjaren merkbaar is en dat er dan ook al vrij snel een diagnose volgt. Het kan zijn dat een van de ouders ADHD heeft en daardoor snel merkt dat ook het kind dezelfde kenmerken heeft of dat er voor de zekerheid een test wordt gedaan. Maar het kan ook voorkomen dat een kind de typische gedragingen laat zien van iemand met ADHD.

Op basis waarvan wordt de diagnose bij een kind gesteld? Er zijn een aantal kenmerken waaraan te zien is dat een kind mogelijk ADHD heeft.

Kenmerken bij kind

Er zijn een groot aantal kenmerken van iemand die ADHD heeft. Het hoeft niet zo te zijn dat een kind al deze kenmerken heeft, maar er zijn altijd wel een paar dingen die er bovenuit springen. Meestal wanneer een kind naar de basisschool gaat kunnen de eerste kenmerken echt goed gezien worden. Dit komt doordat tijdens deze periode er steeds meer beroep wordt gedaan op het cognitieve gedrag van een kind. Vaak komt dan naar voren dat er enige achterstand is.

Belangrijkste kenmerken van een kind met ADHD zijn:

  • Moeite met langere tijd concentreren
  • Hyperactief in bewegen
  • Hyperactief in het hoofd
  • Slecht luisteren
  • Veel praten
  • Snel ergens op uitgekeken
  • Snel overprikkeld
  • Erg ongeduldig

Stappenplan kinderen met ADHD

Wat doe je zodra je deze of een van de andere kenmerken bij je kind ziet? Het hoeft niet direct te betekenen dat er sprake is van ADHD, maar het is wel aan te raden om hier nader onderzoek naar te doen. In de meeste gevallen krijg je een behandelaar toegewezen die kan vaststellen of er inderdaad sprake is van ADHD. Dit gebeurt door middel van tests. Daarna wordt er naar een gepast behandeling gekeken. Er is geen medicijn dat ADHD geneest, maar er zijn wel middelen die de symptomen wat kunnen verminderen. Dit is voor het kind met ADHD prettig, maar ook voor de omgeving.

Behandeling bij kinderen

Het is naast de behandeling met medicijnen ook belangrijk voor ouders om zich goed te verdiepen in ADHD. Hier zijn veel boeken over, maar daarnaast kun je ook een Training of Cursus volgen die helpt om een kind zoveel mogelijk te ondersteunen.

De Behandeling van een Kind met ADHD is niet altijd hetzelfde; ieder kind is anders en dat betekent ook dat de ADHD zich op een andere manier kan profileren. Daarom zijn de richtlijnen van een behandeling niet vastgesteld en kan het zijn dat er wordt afgeweken van bepaalde richtlijnen.

ADHD bij volwassenen

Hoewel de diagnose ADHD vooral bij kinderen wordt gesteld, is het ook goed mogelijk dat iemand er pas op latere leeftijd achter komt dat hij of zij ADHD heeft. Daar zijn meerdere redenen voor. In de eerste plaats is het goed mogelijk dat de symptomen zich op een andere manier hebben laten zien, waardoor er nooit reden is geweest om hier meer naar te kijken.

Het kan ook zo zijn dat de symptomen in mindere mate zichtbaar zijn, waardoor er ook nooit reden is geweest om hier naar te kijken. Tot slot is het ook mogelijk dat ouders van iemand met ADHD nooit iets hebben gemerkt of dat er simpelweg werd gedacht dat een kind druk is.

ADHD wordt over het algemeen bij kinderen vastgesteld, en het is dan ook niet mogelijk om pas ADHD te krijgen op latere leeftijd. Het kan wel zo zijn dat ADHD pas later wordt gediagnosticeerd. Hoe kan het dat ADHD pas later wordt vastgesteld? Het kan bijvoorbeeld zo zijn dat iemand als kind erg druk is en dat daar geen onderzoek naar is gedaan.

De bekende Hyperactiviteit bij ADHD neemt tijdens of na de puberteit vaak wel af, en dat betekent dat de symptomen niet altijd even zichtbaar zijn.

Dit zorgt ervoor dat ADHD pas op latere leeftijd alsnog vastgesteld wordt, op basis van een aantal kenmerken.

Kenmerken bij volwassene

Er zijn een aantal kenmerken van ADHD bij volwassenen waar ieder mens op zijn tijd last van kan hebben. Het is dus mogelijk dat iemand met ADHD niet direct iets zoekt achter het feit dat hij of zij last heeft van concentratieproblemen.

De volgende kenmerken van ADHD kunnen zich laten zien bij volwassenen:

  • Impulsief in het nemen van beslissingen
  • Veel energie of juist helemaal niet
  • Moeite met details afwerken
  • Chaotisch
  • Vergeetachtig
  • Regelmatig spullen kwijt
  • Motivatiegebrek
  • Springt van de hak op de tak tijdens gesprekken
  • Ongeduldig
  • Stemmingswisselingen

Stappenplan volwassenen met ADHD

Wanneer je als volwassene toch twijfelt of je ADHD hebt, kun je dit laten testen bij een psychiater. Vaak is het invullen van een vragenlijst genoeg voor hen om te bepalen of je inderdaad ADHD hebt. Voor veel mensen met is het een grote opluchting om er alsnog achter te komen dat zij ADHD hebben.

Er kan namelijk iets aan gedaan worden, en dat betekent dat de grootste symptomen kunnen worden ingeperkt.

Het is ook belangrijk om meer over ADHD te gaan lezen, omdat er op deze manier ook meer duidelijkheid kan worden verkregen over bijvoorbeeld het gedrag van vroeger. Veel mensen vinden door middel van boeken en cursussen meer inzichten en duidelijkheid.

Behandeling volwassene met ADHD

In de meeste gevallen worden er medicijnen voorgeschreven om de symptomen in te perken en om meer rust te krijgen in het hoofd. Deze medicijnen zorgen ervoor dat iemand meer overzicht en rust krijgt om bepaalde taken op te pakken. Nadat de diagnose is gesteld kan er vaak snel begonnen worden met de medicijnen.



2 Reacties

  • Hallo,

    Een vraag naar aanleiding van het volwassenen gedeelte hierboven:
    Is er een reden dat er bij volwassenen meteen met medicatie begonnen wordt, terwijl er bij kinderen eerst met therapie van alles geprobeerd wordt?
    Ik vraag dit, omdat ikzelf de diagnose ADD heb gekregen begin 2017 en sindsdien onafgebroken aan de medicatie zit. Ik heb nogal last van bijwerking en ik vraag me ook af of dit wel goed is voor mijn nieren…

    • Hallo Ernst-Jan bedankt voor je reactie, vraag en het delen van jouw ervaring. Het verschil in aanpak tussen kinderen en volwassenen bij ADHD en ADD heeft vaak te maken met de richtlijnen en prioriteiten binnen de zorg. Bij kinderen wordt doorgaans eerst gekeken naar niet-medicamenteuze hulpmiddelen, zoals LTO3 pakket van PureFuel.nl, gedragstherapie en ouderbegeleiding, omdat zij nog volop in ontwikkeling zijn en deze aanpak vaak effectiever kan zijn bij jongere leeftijden. Medicatie wordt bij kinderen meestal pas overwogen als andere methoden onvoldoende resultaat opleveren.

      Belangrijk om te weten: Ik ben geen arts of specialist, maar ik heb wél veel ervaring. Wat ik deel, is gebaseerd op persoonlijke inzichten, en het kan per huisarts, psychiater of specialist verschillen. De ene professional is bijvoorbeeld voorstander van medicatie, terwijl een ander eerder alternatieve opties zoals LTO3 of Neurofeedback aanbeveelt. Over het algemeen speelt hierbij vaak de overweging mee dat kinderen nog volop in ontwikkeling zijn. Traditionele medicatie is daarom niet altijd de eerste keuze op jonge leeftijd.

      Bij volwassenen is er vaak minder toegang tot uitgebreide gedragstherapie of begeleiding, en daarom wordt sneller medicatie voorgeschreven. Wel zie ik naar mijn inziens meer aandacht voor begeleiding van volwassenen met ADHD maar dit heeft tijd nodig om zich te ontwikkelen. Medicatie kan effectief zijn in het verminderen van symptomen, maar langdurig gebruik kan inderdaad bijwerkingen veroorzaken, zoals die waar jij mee te maken hebt.

      Het is belangrijk dat je je zorgen bespreekt met je behandelend arts of specialist. Samen kun je kijken naar alternatieven, zoals een lagere dosis, een andere medicatie, of aanvullende therapieën die de medicatie mogelijk deels kunnen vervangen. Ook kun je vragen om een check-up van je lichamelijke gezondheid, zoals je nierfunctie, om eventuele risico’s in de gaten te houden.

      En mijn advies is altijd, als je twijfelt of serieuze vragen hebt over traditionele medicatie, jouw huisarts of psychiater te contacteren en het hierover te hebben.

      Succes in ieder geval!

      Groeten, Coen

Laat een reactie achter

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *